II SA/Lu 598/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi B. B. i P. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. W dniu [...] listopada 2016 r. P. i B. małż. [...] wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku gospodarczego oraz przyłącza energetycznego zalicznikowego nn, na działce nr ewid. gruntów [...] położonej w miejscowości W. Kolonia. Postanowieniem z dnia [...] listopada inwestorzy zostali zobowiązani do przedłożenia ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolniczej, oraz projektowanej charakterystyki energetycznej dla budynku. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. organ odmówił inwestorom zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę twierdząc, iż załączona do projektu budowlanego charakterystyka energetyczna budynku nie spełniała obowiązujących przepisów prawa. Po rozpoznania odwołania stron Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując m. in., iż w sytuacji gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej jest przeświadczony o sporządzeniu projektu budowlanego niezgodnie z przepisami ma możliwość poinformowania właściwej izby samorządu zawodowego jak również prokuratora, wobec niezgodnego z prawdą dołączonego do opracowania oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wojewoda zwrócił również uwagę, że lokalizacja wnioskowanej inwestycji w odległości 2 m od granicy z działką nr [...] narusza § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.). W dniu [...] stycznia 2017 r. projektant Z. S. uzupełnił projekt budowlany: podając na projekcie zagospodarowania działki (strona 6) odległość istniejącego budynku gospodarczego oznaczonego nr [...] od granicy z działką nr [...]; dołączając oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; kopię zaświadczenia o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Rozpatrując sprawę ponownie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. zobowiązał inwestorów do usunięcia w terminie do [...] marca 2017r. nieprawidłowości występujących w załączonej dokumentacji do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, w zakresie: doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydanej przez Burmistrza [...] oraz z przepisami techniczno- budowlanymi, określonymi w § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie lokalizacji budynku gospodarczego w odniesieniu do granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]; przedłożenia oświadczeń projektantów w branży architektonicznej i elektrycznej o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej wraz z zaświadczeniami właściwej izby samorządu zawodowego, z określonym w nich terminem ważności obowiązującym w dacie naniesionych poprawek do projektu budowlanego; przy zmianie lokalizacji budynku - w razie potrzeby skorygowania informacji o obszarze oddziaływania obiektu budowlanego; w przypadku zmiany powierzchni, lokalizacji gruntu przeznaczonego do wyłączenia z produkcji rolniczej objętego decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2016 r. przedłożenia ostatecznej decyzji w sprawie wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej uwzględniającej te zmiany. Ponieważ wniosek nie został uzupełniony w terminie, decyzją z [...] marca Starosta ponownie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wspomnianej inwestycji. Z kolei Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r., sprostowaną postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017r., rozstrzygnięcie organu I instancji utrzymał w mocy. Wyjaśnił, że stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) organ wydający pozwolenie na budowę sprawdza 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, a w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ nakłada postanowieniem na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaję decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie Starosta [...] dokonał sprawdzeń o jakich mowa w tym przepisie i w drodze postanowienia nakazał usunięcie nieprawidłowości w złożonej dokumentacji. Wojewoda ponownie zwrócił uwagę, że lokalizacja wnioskowanej inwestycji w odległości 2,0 m od granicy z sąsiednią nieruchomością narusza warunki zawarte w decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy. W pkt 2 ppkt 1 lit. d) tej decyzji dopuszczono usytuowanie budynku w odległości nie mniejszej, niż 1,5 m od granicy z działką nr ewid. [...]. W tej samej decyzji w pkt 2 ppkt 1 lit. a) wskazano, że zamierzoną inwestycję należy zaprojektować z zachowaniem przepisów i rozporządzeń wykonawczych do ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w tym w szczególności z zachowaniem przepisów wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Według Wojewody powyższe ustalenia należy odczytywać w sposób korespondujący ze sobą. Jak wynika z treści § 12 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej, niż: pkt 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy lub pkt 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych łub drzwiowych w stronę tej granicy. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (§ 12 ust. 2). Zdaniem Wojewody zapisy wspomnianej decyzji wykluczają możliwość sytuowania budynków bezpośrednio przy granicy z sąsiednią nieruchomością. Przepisy rozporządzenia nie odnoszą się do sytuowania budynków w odległościach innych, niż określone w § 12 ust. 1 i 2, zatem lokalizacja budynku w odległości 2,0 m od granicy działki nr ewid. [...] nie wypełnia warunków techniczno-budowlanych. Wojewoda wskazał ponadto, że zgodnie z § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, usytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2 i 3, powoduje objęcie sąsiedniej działki budowlanej obszarem oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, co wiąże się z obowiązkiem uwzględnienia właścicieli działki nr ewid. [...] - p.p. J. i T. W., jako stron w prowadzonym postępowaniu, w sytuacji lokalizacji budynku w odległości mniejszej, niż określona w § 12 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Stwierdził ponadto, że projekt zagospodarowania terenu (str. 6 proj. bud.) nie wykazuje odległości projektowanego budynku względem obiektów istniejących, usytuowanych na nieruchomości o nr ewid. [...]. Stwierdził, że powyższe jest niezbędne dla ustalenia, czy zostały zachowane warunki przeciwpożarowe zawarte w § 271 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wojewoda zaznaczył, że dopuszczenie usytuowania wnioskowanej inwestycji w odległości 2,0 m od granicy działki nr ewid. [...] byłoby możliwe po uzyskaniu, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zgody organu wydającego pozwolenie na budowę, poprzedzonej upoważnieniem Ministra Infrastruktury, na odstępstwo od § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. i P. B. zarzucili decyzji Wojewody, że traktuje decyzję o warunkach zabudowy Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r jako zbiór informacji, które należy ustalać i odczytywać w sposób " korespondujący ze sobą". Chodzi o sentencję użytą w decyzji o usytuowaniu w odległości nie mniejszej, niż 1,50 m od granicy działki oraz to, że inwestycję należy zaprojektować zgodnie z przepisami do ustawy z 7 lipca 1994 r. Tymczasem świadomie występowali do Burmistrza o taki właśnie zapis, aby móc zlokalizować budynek w odległości 2,00 m. W ocenie skarżących dla każdego, kto zna język polski znaczenie "nie mniej niż 1 m" oznacza, że jest to granica pomiędzy 1,50 m a 3,00 m. Zdaniem skarżących z czysto życiowego podejścia w sprawach sąsiedzkich lepiej sąsiad reaguje na budowę w odległości 2,00 m, niż na 1,50 m od miedzy. Takie usytuowanie budynku tylko poprawia warunki sąsiedzkie. Potwierdza to stosowana w Powiecie J. praktyka, gdy były wydawane lokalizacje ze zbliżeniem od 2,00 do 2,80 m. Podobnie Wojewoda decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2016r. wyraził zgodę na lokalizację budynku w odległości 2,20 m od granicy działki. Biorąc pod uwagę otrzymane w decyzji informacje dotyczące parametrów inwestycji takich jak szerokość elewacji frontowej, oraz rodzaj i kształt więźby dachowej, zaprojektowano budynek gospodarczy usytuowany ścianą w odległości 2,00 m od granicy działki nr [...], z więźbą dachową dwuspadową zlokalizowaną od granicy w odległości 1,50 m. Taką lokalizację budynku wymusił warunek decyzji o warunkach zabudowy - 1,50 m od granicy działki do budynku oraz wysięg okapu 0,50 m, co dało razem 2,00 m. Skoro okap więźby dachowej jest oddalony od granicy działki o 1,50 m, a więźba dachowa jest częścią budynku, wymóg decyzji o warunkach zabudowy oraz zapisy §12 ust. 5 pkt 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ustanawiających 1,50 m odległości okapu więźby dachowej od granicy działki został zatem spełniony. Odpowiadając na skargę Wojewoda podtrzymał swoją argumentację i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U z 2016r. poz. 290 ) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno – budowlanej sprawdza 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ust. 3 stanowi natomiast, ze w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ( ust. 4 ). Tak właśnie postąpił starosta zobowiązując inwestorów w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2017 r. do usunięcia w terminie do [...] marca 2017r. nieprawidłowości występujących w załączonej dokumentacji. Nie można jednak uznać za uzasadnionego wezwania wnioskodawców do złożenia ważnego oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznie wraz z zaświadczeniami zaświadczenia o wpisie projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. pkt. 4 w związku z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Wspomniane oświadczenie złożone w trybie art. 20 ust. 4 ustawy znajduje się już w projekcie budowlanym ( Tom B str.1 ). Projekt zawiera również decyzje stwierdzające uprawnienia budowlane Z. S. i S. T. oraz zaświadczenia potwierdzające ich wpis na listę L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z terminem ważności do [...] grudnia 2016r. , co oznacza, że w dacie sporządzenia projektu były one aktualne. Zmiana na projekcie zagospodarowania działki, dokonana przez Z. S. [...] stycznia 2017r., dotyczyła jedynie określenia odległości od granicy do budynku gospodarczego na działce [...], nie można zatem uznać, że wymagała potwierdzenia złożonym ponownie zaświadczeniem. Można jedynie dodać, że w aktach znajduje się kolejne zaświadczenie dla tego projektanta z datą ważności od [...] stycznia 2017r. do [...] grudnia 2017r. Nie wiadomo natomiast, na jakiej podstawie żądano złożenia zaświadczenia także przez drugiego z projektantów, który, jak wynika z decyzji Starosty, nie wprowadzał w projekcie budowlanym żadnych zmian. Wbrew przekonaniu skarżących organ prawidło natomiast wezwał do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydanej przez Burmistrza [...] oraz z przepisami techniczno- budowlanymi, określonymi w § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U z 2015r. poz. 422 ), w zakresie lokalizacji budynku gospodarczego w odniesieniu do granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]. Zasadą wynikającą z § 12 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia jest, że jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej, niż: pkt 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy lub pkt 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych łub drzwiowych w stronę tej granicy. Zgodnie z § 12 ust. 2 sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W orzecznictwie kwestia związania organu architektoniczno- budowlanego ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, co do określonego w niej usytuowania budynku nie jest interpretowana jednolicie. Zwraca się uwagę, że stosownie do art. 61 ust. 1 pkt.5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, gdy decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Do przepisów odrębnych w rozumieniu powołanego przepisu należy zaliczyć przepisy dotyczące ochrony środowiska, przyrody, gruntów rolnych i leśnych, zabytków, uzdrowisk, przepisy sanitarne, przepisy prawa geologicznego i górniczego. Nie ma natomiast podstaw prawnych do przyjęcia, że określony w art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy warunek zgodności decyzji o warunkach zabudowy z przepisami odrębnymi obejmuje również przepisy określające warunki techniczne, jakie powinny spełniać budynki, w tym rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. To rozporządzenie ma zastosowanie w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, ponieważ : po pierwsze – zostało wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego, a po drugie – przemawia za tym przedmiot postępowania o ustalenie warunków zabudowy i tym samym jego odrębność od postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ( wyrok NSA z 7 lutego 2014 r. II OSK 2151/12). Organ wydający pozwolenie na budowę jest związany decyzją o warunkach zabudowy jedynie w zakresie ustalonych w tej decyzji podstawowych parametrów dotyczących zagospodarowania terenu. Innymi słowy - decyzja o warunkach zabudowy, która dopuszcza możliwość posadowienia budynku w odległości mniejszej niż 3 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią, wiąże organ architektoniczno-budowlany jedynie w zakresie, w jakim realizacja inwestycji nie doprowadzi do naruszenia ładu przestrzennego obszaru, na którym ma ona zostać zrealizowana. Nie jest zatem tak, że decyzja o warunkach zabudowy determinuje w pełnym zakresie treść decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na danym terenie wybudowany. Właściwy organ architektoniczno-budowlany jest zobowiązany odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, w której jej wydanie było sprzeczne z warunkami technicznymi, nawet wówczas gdy w sąsiedztwie planowanej inwestycji standardem zabudowy jest zabudowa na granicy działki (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2216r. II OSK 1902/14 i podane tam orzecznictwo opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r. P 37/06). Ocena, czy w sprawie zostały zachowane warunki techniczne o jakich mowa w art. 5 ust.1 prawa budowlanego, należy do organu właściwego w sprawach wydawania pozwoleń na budowę. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów z dnia 27 lutego 2017r. ( II OPS 3/16 opubl. w CBOSA ) wskazano jednak, że przewidziana w planie miejscowym lub decyzji o warunkach zabudowy możliwość sytuowania budynku zwróconego ściana bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości 1,5m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jest tylko dopuszczalną możliwością usytuowania budynku, jeśli budynek zostanie zaprojektowany w sposób określony w przepisach, w tym przepisach techniczno – budowlanych. W tym znaczeniu decyzja o warunkach zabudowy stosownie do art. 55 ustawy z dnia o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Wydaje się uzasadnione przekonanie, że nie może jednak wiązać w sytuacji, gdy określone w niej odległości od granicy sąsiedniej nie odpowiadają określonym we wspomnianym § 12 ust. 2. Skoro przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wprost wskazują na dopuszczalność usytuowania budynku już w decyzji o warunkach zabudowy, która stanowi przecież wyjątek od zasady określonej w ust.1 § 12, wskazane w niej odległości muszą odpowiadać podanym w rozporządzeniu. Trafnie zatem organy wskazały, że zapis pkt.2 ust.1 lit. d decyzji Burmistrza Modliborzyc z [...] kwietnia 2016r. według którego dopuszcza się lokalizację budynku w odległości nie mniejszej, niż 1,5m od granicy z działką ewidencyjną nr [...], wobec jednoznacznego brzmienia § 12 ust. 2 rozporządzenia, określającego odległość 1,5 od granicy, nie oznacza możliwości sytuowania budynku w odległości 2m od granicy, jak zostało określone w projekcie budowlanym. Chodzi tu ponadto o usytuowanie ściany budynku, a nie odległość od granicy, do okapu budynku. Natomiast, stosownie do treści § 12 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się: 1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m; 2) sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej; 3) rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych; 4) sytuowanie budynku gospodarczego i garażu o długości mniejszej niż 5,5 m i o wysokości mniejszej niż 3 m bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Przepis ten także stanowi wyjątek od ogólnej zasady sytuowania budynku w odległości co najmniej 3 m (ściany bez otworów okiennych i drzwiowych) i w związku z tym jego wykładnia musi być zawężająca. Użyte w pkt. 1 i 4 tego przepisu określenie w odległości nie mniejszej, niż 1,5m rzeczywiście może uzasadniać stanowisko skarżących, według których możliwe jest sytuowanie budynku w odległości 2m, w taki sposób, aby, zgodnie z § 12 ust.5, przy zastosowaniu okapu o szerokości 0,5m, odległość od granicy do okapu nie wynosiła mniej, niż 1,5m. Trzeba jednak podkreślić, że przepis § 12 ust.3 w okolicznościach sprawy nie ma w ogóle zastosowania. Uregulowania pkt 1, 2 i 3 odnoszą się wyłącznie do budynków mieszkalnych jednorodzinnych w tym takich które posiadają wbudowany garaż, nie mogły mieć zatem zastosowania do zlokalizowania samodzielnego budynku gospodarczego, przy czym pkt 3 dotyczy rozbudowy istniejącego budynku, natomiast pkt 2 sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Pkt.1 nie mógł mieć zastosowania także z tego powodu, że działka skarżących ma szerokość 18,19m. W § 12 ust. 3 pkt 4 został natomiast sformułowany przepis, który umożliwia racjonalne usytuowanie garażu i małego budynku gospodarczego bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Dotyczy to jednak budynków o długości mniejszej niż 5,5 m i o wysokości mniejszej niż 3 m, których to parametrów projektowany budynek gospodarczy nie spełnia. Jego długość wynosi bowiem 11 m, szerokość 6m, i wysokość 5,46m. Prawidłowo uznano zatem, że nie spełnia wymagań co do możliwości sytuowania go w odległości mniejszej, niż 3 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Stąd też nie naruszono przepisu art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazującego organowi architektoniczno-budowlanemu przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W tej sytuacji organ architektoniczno – budowlany prawidłowo wezwał skarżących do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz przepisami technicznymi określonymi w § 12 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Skoro w wyznaczonym terminie nie usunięto wskazanego naruszenia, zasadnie odmówiono zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2017r. poz. 1369 ) skargę należało oddalić.