II SA/Lu 609/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku p o s t a n a w i a I. przyznać J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad ½ ich części; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku dołączono niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie zaświadczeń lekarskich. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość dochodów, wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się jej emerytura w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz emerytura żony strony skarżącej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na czynsz za mieszkanie – [...] złotych, za energię elektryczną – [...] złotych, na koszty utrzymania samochodu – [...] złotych, koszty wyżywienia – [...] złotych oraz koszty leczenia – [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że wykazane przez nią koszty mają charakter zmienny. Różna jest ich wysokość w zależności od poszczególnych miesięcy. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Strona skarżąca jak i jej małżonka posiadają stałe źródło dochodu i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można ich więc zaliczyć do osób ubogich, co decyduje o tym, że brak jest podstaw do przyznania stornie skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Strona skarżąca wykazała natomiast, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść opłat sądowych niniejszego postępowania ponad ½ ich część. Na koszty sądowe postępowania sądowego składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłaty sądowe związane z niniejszym postępowaniem prócz wpisu sądowego wynoszącego 500 złotych (§2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalne skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z §2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość powyższych kosztów postępowania oraz wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej jak i wysokość wydatków, przy uwzględnieniu, że mają one charakter zmienny stwierdzić należy, że storna skarżąca ma realną możliwość poniesienia ½ części opłat sądowych oraz kosztów ustanowienia adwokata bez narażenia siebie i żony na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Za zasadnością tej oceny przemawia prócz powyższego i to, że opłaty sądowe będą występować w toku postępowania sukcesywnie, co da stronie skarżącej możliwość zaoszczędzenie celem ich poniesienia środków finansowych. Również koszty ustanowienia adwokata nie muszą być ponoszone na wstępie postępowania. Strona skarżąca może uzgodnić z wybranym przez siebie adwokatem, że ponoszone one będą bądź sukcesywnie bądź po zakończeniu postępowania. Tym samym, w ocenie referendarza sadowego da to stornie skarżącej możliwość zaoszczędzenia środków finansowych również na poczet kosztów zastępstwa procesowego. Podkreślić jednocześnie należy, że możliwości czynienia oszczędności przez stronę skarżącą prócz wysokości dochodu jej gospodarstwa domowego wynika również z tego, iż wysokość wykazanych kosztów utrzymania koniecznego nie w każdym miesiącu jednakowo obciąża budżet gospodarstwa domowego strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.