II SA/Lu 615/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Wojewody L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać E. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Skarżąca na urzędowym formularzu druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty męża w kwocie [...] złotych brutto, swojej renty w kwocie [...] złotych brutto i renty socjalnej syna w kwocie [...] złotych. Łączny miesięcznych dochód gospodarstwa domowego skarżąca określiła na kwotę [...]złotych brutto. Na poczet stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżąca zaliczyła wydatki na utrzymanie mieszkania – [...] złotych oraz swoje leczenie – [...] złotych. Pozostałe po opłaceniu tych wydatków środki finansowe przeznaczane są w całości na wyżywienie rodziny oraz zakup niezbędnej odzieży. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych skarżąca nadesłała potwierdzenie wypłaty/odbioru swojej renty z miesiąca sierpnia 2014 r., z którego wynika, że otrzymuje ona rentę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz decyzję dotyczącą renty męża, z której wynika, że wynosi ona [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto zaś koszt utrzymania mieszkania i leczenia skarżącej to kwota [...] złotych. Zatem na poczet kosztów wyżywienia trzyosobowej rodziny oraz zakupu dla niej środków czystości i higieny osobistej miesięcznie pozostaje kwota [...] złotych. Miesięcznie więc na wyżywienie jednej osoby w gospodarstwie domowym skarżącej oraz zakup dla niej niezbędnych środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży przypada kwota [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta zapewnia pokrycie jedynie niezbędnych wydatków na wyżywienie, zakup środków czystości i higieny osobistej czy odzieży. Uszczuplenie jej więc w jakiejkolwiek wysokości spowoduje, że skarżąca i jej rodzina nie będą w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Z tego powodu referendarz sądowy przyjął, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tak kosztów sądowych niniejszego postępowania jak i kosztów ustanowienia adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.