II SA/Lu 618/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. O. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania zamurowania otworów okiennych p o s t a n a w i a przyznać T. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z czworgiem dzieci, w tym jednym pełnoletnim, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w kwocie [...] złotych netto oraz zasiłku alimentacyjnego w kwocie [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto. Skarżąca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha przeliczeniowych o wartości [...] złotych, lasu o powierzchni [...] ara, samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1996 o wartości [...] złotych, ciągnika rolniczego marki [...] rok produkcji 1970 o wartości [...] złotych oraz zabudowań gospodarczych – obory, stodoły, garażu oraz maszyn rolniczych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Średni miesięczny dochód z otrzymywanych zasiłków przypadający na osobę w gospodarstwie domowym skarżącej wynosi [...] złotych. Stosownie do obwieszenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2015 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2014 r. (M.P. z 2015 r. poz. 861) przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił w 2014 r. 2.506,00 złotych. Roczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej z uprawy gospodarstwa rolnego wynosić więc będzie [...] złotych. Zatem miesięczny dochód z tego tytułu wynosić będzie [...] złotych, co daje dochód miesięczny przypadający na osobę w wysokości [...] złotych. Tym samym w gospodarstwie domowym skarżącej łączny miesięczny dochód przypadający na osobę wynosi [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi jednej osoby. Zatem dochody gospodarstwa domowego skarżącej nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym skarżącej i jej dzieci. Dlatego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy uznać należy w całości za zasadny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.