II SA/Lu 622/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec ( sprawozdawca ), Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent – stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.Ś. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 maja 2005 r. M.Ś. wezwał Radę Gminy do dokonania zmiany niekorzystnej dla niego uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy U. W uzasadnieniu pisma podał, że na skutek uchwalenia zmian w wyżej wymienionym planie nie może wybudować budynku na działce numer [...]położonej w K. Podniósł także, że działka ta jest już zabudowana , przechodzi przez nią sieć wodociągowa , linia telefoniczna i energetyczna. W dniu 30 czerwca 2005 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] września 2003 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podnosząc, że nie uzyskał odpowiedzi na wniosek z dnia 31 maja 2005 r. skierowany do Rady Gminy . W uzasadnieniu skargi M.Ś. podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu pisma skierowanego do Rady Gminy. Dodał ponadto, że uchwała utrudnia mu dalszą rozbudowę budynku gospodarczego, natomiast nieruchomość odziedziczył jako działkę zabudowaną i uzbrojoną. Z tych względów uważa uchwałę za krzywdzącą i niezrozumiałą. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wnosi o jej oddalenie, podając że uchwałą Rady Gminy numer [...] z dnia [...] września 2003 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego Nr 177 poz. 3542 z 2003 r. został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy U. Uchwała ta uchwalona została na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.(Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późniejszymi zmianami). Rada Gminy Urzędów uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wyczerpała obowiązujący ustawowo tok formalno-prawny konieczny zarówno do wyłożenia, jak i uchwalenia planu. Zgodnie z art. 18 wyżej wymienionej ustawy właściciele zostali powiadomieni o terminie wyłożenia planu w sposób określony w ustawie. Skarżący mógł zatem składać określone w ustawie formy zaskarżenia tj. protest bądź zarzut w celu ich rozpatrzenia przez Radę Gminy przed uchwaleniem planu. W dokumentacji Urzędu Gminy brak jest dowodów potwierdzających aby skarżący składał protest lub zarzut do planu w zakresie działki Nr [...] położonej w K., na której chciałby budować budynek gospodarczy. Plan został uchwalony zgodnie z prawem, został sprawdzony przez nadzór Wojewody i stał się prawem obowiązującym z dniem 5 grudnia 2003 r. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Wójta Gminy, brak jest podstaw do ustalenia, że interes prawny skarżącego został naruszony przy uchwalaniu planu zagospodarowania przestrzennego gminy bądź, że zostało naruszone prawo w związku z uchwaleniem tego planu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uchwała organu gminy naruszająca interes prawny czy uprawnienia, może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. W myśl zaś ust. 3 tego artykułu, w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym. Z regulacji zawartej w art. 35 § 3 kpa wynika, że w sprawach, które wymagają przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, załatwienie ich powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z pewnością do takiej kategorii spraw należy zaliczyć wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, spowodowanego uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego. Plan jest bowiem aktem prawa miejscowego, którego uchwalenie wymaga przeprowadzenia postępowania określonego przepisami prawa. W świetle regulacji zawartej w art. 35 § 3 kpa należy przyjąć, że dopiero po upływie dwumiesięcznego terminu, który jest maksymalnym terminem załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej, osoba zainteresowana może zaskarżyć uchwałę Rady Gminy do sądu administracyjnego. Pogląd taki prezentowany jest również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1991 r., I SA 323/91, nie publikowany, postanowienie NSA z dnia 17 maja 1991 r. SA/Gd 375/91, P i Ż 1992 Nr 5, s. 15) oraz Sądu Najwyższego (vide: uchwała składu 7 sędziów SN z dni 8 czerwca 1995 r. III AZP 9/95, OSNAPU 1995, Nr 20, poz. 243, postanowienie SN z dnia 22 lutego 1995 r. , III ARN 1/95, OSNAPU 1995, Nr 15, poz. 184). W sprawie niniejszej skarżący wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 31 maja 2005 r. , zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł już w dniu 30 czerwca 2005 r. , a więc jeszcze przed upływem terminu, jaki kodeks postępowania administracyjnego przewiduje dla spraw wymagających przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał skargę za przedwczesną, a zatem niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) orzekł jak w postanowieniu.