II SA/Lu 627/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-10-22

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, prowadzący wspólne gospodarstwo domowe z trojgiem pełnoletnich dzieci, właściciele nieruchomości rolnej, kiosku i przechowalni na owoce, posiadający dochody z renty, działalności gospodarczej i uprawy rolnej oraz oszczędności, spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym, uznając, że skarżący nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że poniesienie tych kosztów zagraża ich utrzymaniu. Skarżący posiadają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, stałe źródła dochodu oraz oszczędności, co pozwala na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący I. i T. małżonkowie S. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z trojgiem pełnoletnich dzieci, posiadają dom, nieruchomość rolną, kiosk i przechowalnię. Ich miesięczne dochody pochodzą z renty, działalności gospodarczej i uprawy rolnej, a także posiadają oszczędności. Referendarz sądowy ocenił, że skarżący nie wykazali przesłanek do przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. i T. małżonków S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. i T. małżonków S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący I. i T. małżonkowie S. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesione skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczenia skarżących wynika, że prowadzą oni wspólne gospodarstwo domowe wraz z trojgiem pełnoletnich dzieci, z którymi zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2. Skarżący są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha oraz kiosku murowano – drewnianego i pozostającej w budowie przechowalni na owoce. Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżących składa się renta skarżącego w kwocie [...] złotych brutto i uzyskiwane przez niego dochody z działalności gospodarczej wynoszące [...] złotych brutto oraz dochody z uprawy gospodarstwa rolnego skarżącej wynoszące [...] złotych brutto. Łączne miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżących wynoszą [...] złotych brutto. Skarżący posiadają oszczędności w kwocie [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania oraz aby poniesienie przez nich pełnych kosztów niniejszego postępowania zagrażało im oraz ich rodzinie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Skarżący mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i posiadają stałe źródła dochodu oraz oszczędności. Dlatego nie można przyjąć aby nie mieli oni możliwości poniesienia jakichkolwiek (żadnych) kosztów niniejszego postępowania. Jeżeli zaś wziąć pod uwagę jedynie wysokość oszczędności zgromadzonych przez skarżących i porównać je do wysokości każdego jednego z kosztów składających się na koszty niniejszego postępowania nie można przyjąć aby dla poniesienie kosztów niniejszego postępowania skarżący musieli przeznaczać bieżące dochody. Dlatego nie można przyjąć również aby konieczność ponoszenia pełnych kosztów postępowania spowodować mogła uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżących i ich rodziny. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy tak w zakresie całkowitym jak i częściowym. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło