II SA/Lu 630/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miejskiej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowej w trybie bezprzetargowym p o s t a n a w i a zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz Rady Miejskiej , na jej koszt kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 14 grudnia 2010 r. tutejszy Sąd wyrokiem oddalił skargę Rady Miejskiej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowej w trybie bezprzetargowym. W dniu 21 grudnia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o doręczenie powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, uiszczając jednocześnie kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako "ustawa" - opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi, a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Zgodnie natomiast z art. 214 § 1 ustawy do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził wyjątki w art. 239 powyższej ustawy oraz ustawach szczególnych. Z mocy art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) postępowanie sądowe dotyczące rozstrzygnięć nadzorczych wojewody nad organami gmin jest wolne od opłat sądowych. W tej sytuacji strona skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 225 ustawy w zw. z art. 100 ustawy o samorządzie gminnym, orzekł o zwrocie na koszt strony nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.