II SA/Lu 639/08

PostanowienieWSA w Lublinie2009-01-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Leszek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał w sposób dostateczny wystąpienia przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie wnioskującej. W przypadku niewykazania ich w sposób dostateczny, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący J.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Jako uzasadnienie wniosku wskazał jedynie przesłankę z art. 61 § 3 PPSA, dotyczącą narażenia na znaczną szkodę przy realizacji ostatecznej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...] w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący J.S. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie datowanej na dzień 26 sierpnia 2008 r., wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...]. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał jedynie iż jego wniosek wyczerpuje przesłankę z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci narażenia skarżącego na znaczną szkodę przy realizacji ostatecznej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca wprowadzając przesłankę spowodowania znacznej szkody miał na myśli taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zaznaczyć należy, że warunkiem merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, bowiem to na stronie wnioskującej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Niewskazanie ich we wniosku oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008r. II OZ 889/08; postanowienie NSA z 24 listopada 2005 r. II OZ 1065/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i stwierdził, że w przedmiotowym wniosku nie wykazano w dostatecznym stopniu, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wskazanych z art. 61 § 3 cyt. ustawy, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło