II SA/Lu 639/16

PostanowienieWSA w Lublinie2016-09-28

Skład orzekający: Joanna Cylc - Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak wykazania umocowania do reprezentowania stowarzyszenia zwykłego przez jego pełnomocnika procesowego, pomimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli pełnomocnik strony skarżącej, będącej stowarzyszeniem zwykłym, nie wykaże swojego umocowania ani umocowania osoby, która udzieliła mu pełnomocnictwa, mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych. Brak takiego dokumentu stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na postanowienie Wojewody odmawiające dopuszczenia go do udziału na prawach strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę elektrowni wiatrowej. Pełnomocnik stowarzyszenia, adwokat, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie regulaminu stowarzyszenia i wyciągu z ewidencji, a następnie do wyjaśnienia podstaw reprezentacji przez T. F. i przedstawienia stosownego dokumentu. Mimo upływu terminu, wezwanie nie zostało wykonane.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak:[...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w sprawie wydania pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Stowarzyszenie [...] (stowarzyszenie zwykłe), reprezentowane przez adwokat J. P. – K., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...]r., znak:[...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia go do udziału na prawach strony w sprawie wydania pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej. W skardze wskazano, że strona skarżąca reprezentowana jest przez T. F., który udzielił następnie pełnomocnictwa procesowego w niniejszej sprawie adwokat J. P.–K. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powołanych przepisów wynika, że jeżeli skarga jest pierwszym pismem w sprawie, a została złożona przez osobę prawną, jednym z jej wymogów formalnych jest wykazanie przez przedstawiciela takiej strony stosownym dokumentem swojego umocowania do jej reprezentowania. Z tych względów, pełnomocnik strony skarżącej – adwokat J. P. – K. została wezwana – zgodnie z art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie regulaminu Stowarzyszenia oraz wyciągu z ewidencji stowarzyszeń prowadzonej przez Starostę. Z uwagi na to, że z przedstawionych dokumentów nie wynikało umocowanie T. F. do reprezentowania skarżącego Stowarzyszenia, adwokat J. P. – K. została wezwana do wyjaśnienia, na jakiej zasadzie T. F. reprezentuje Stowarzyszenie i do przedstawienia na tę okoliczność stosownego dokumentu (k.26). Mimo upływu zakreślonego terminu, wezwanie to nie zostało wykonane, w konsekwencji skarga nie może być rozpoznana merytorycznie, lecz podlega odrzuceniu. Jak bowiem trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2015r., I OSK 745/15 "przepis art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie zwalnia strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne z obowiązku nadesłania stosowanego odpisu na żądanie sądu". Skoro zaś sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych przepisów art. 28 i art. 29 P.p.s.a., to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na tej stronie, co wprost wynika z powołanych przepisów. Nie ma natomiast podstaw prawnych do przerzucania tego ciężaru, w tym ewentualnej odpowiedzialności za niewłaściwe ustalenie sposobu reprezentacji strony, na sąd administracyjny. Z tych względów, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło