II SA/Lu 643/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o uchyleniu decyzji tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 15 kwietnia 2014 r. w związku z otrzymaniem jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia 27 listopada 2013 r. z powodu wykonywania innej pracy zarobkowej. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną decyzję, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, kierując go w pierwszej kolejności do Wojewody na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ - do Sądu na zasadzie § 3 powołanego przepisu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody w związku z ewentualnym wszczęciem postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania otrzymanych przez skarżącego środków pieniężnych na podjęcie działalności gospodarczej. Ewentualne postępowanie egzekucyjne pozbawi natomiast skarżącego niezbędnych środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wypada wyjaśnić, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Wojewody , aktualnym pozostaje jego rozpoznanie przez Sąd. Jak bowiem wynika z akt sprawy, organ odwoławczy wniosku tego nie uwzględnił i postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd również jednak doszedł do wniosku, że jest on niezasadny. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). W związku z powyższym uznać należy, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony, który w niniejszej sprawie ogranicza się do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci egzekucji wypłaconych skarżącemu na podjęcie działalności środków pieniężnych. Skarżący nie wskazał jednak - nawet w przybliżeniu - jaka kwota będzie ewentualnie podlegała zwrotowi. Nie podał również żadnych informacji o bieżącym stanie majątkowym. Jego twierdzenie, jakoby ewentualna egzekucja mogła całkowicie pozbawić go środków do życia, uznać zatem należy za nieuprawdopodobnione. Raz jeszcze bowiem należy podkreślić, że uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia dotyczące ciężkiej sytuacji finansowej powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04- dostępne CBOSA). Końcowo zaznaczyć trzeba, że podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogły stanowić zawarte w skardze zarzuty wobec jej legalności, albowiem argumenty te mogą stać się przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznania skargi. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.