II SA/Lu 644/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2007 r. sprawy ze skargi R. S. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 40/06 dotyczącego nakazania udrożnienia rowu melioracyjnego I. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie II SAB/Lu 40/06 w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; II. zasądza od Wójta Gminy na rzecz R. S. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. S. w dniu 29 czerwca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której domagał się wymierzenia Wójtowi grzywny, na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 23 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie II SAB/Lu 40/06. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wniosek o odrzucenie skargi, pełnomocnik Wójta uzasadnił wniesieniem przez skarżącego wezwania organu do wykonania orzeczenia Sądu przed upływem terminu do załatwienia sprawy, wydłużonego przez organ do dwóch miesięcy. Żądanie oddalenia skargi jako niezasadnej organ uzasadnił koniecznością dokonania szeregu czasochłonnych czynności dowodowych, niezbędnych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Wyjaśnił, że organ występował do Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego o aktualny wypis z rejestru działek przyległych do rowu melioracyjnego, aktualizował dane adresowe właścicieli, zorganizował spotkanie ze stronami postępowania, a następnie opuścił dowód z opinii biegłego hydrologa. Według pełnomocnika organu administracji złożony charakter sprawy uzasadniał konieczność wydłużenia czasokresu jej załatwienia i z tej przyczyny decyzja administracyjna nie została jeszcze wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpatrywanej sprawie skarżący R. S., żądał ukarania Wójta Gminy grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 stycznia 2007 r., wydanego w sprawie II SAB/Lu 40/06. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Wójta Gminy do wydania w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącego z dnia 22 kwietnia 2005 r. o nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego kierunku odpływu wód opadowych i wód z roztopów wiosennych. Prawomocny wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony zobowiązanemu organowi administracji w dniu 16 kwietnia 2007 r., a zatem od tej daty należy liczyć bieg miesięcznego terminu wyznaczonego przez Sąd do wydania decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w zakreślonym miesięcznym terminie (16 kwietnia – 16 maja 2007 r.) jedyną czynnością podjętą w sprawie przez zobowiązany organ, było zwrócenie się w dniu 19 kwietnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w L. o udzielenie informacji, czy dla nieruchomości nr 87 o powierzchni 0,36 ha, położonej w S., będącej własnością Skarbu Państwa w zarządzie Gminy została założona księga wieczysta (k.49 akt adm.). Odpowiedź Sądu o braku księgi wieczystej dla tej nieruchomości organ uzyskał już dniu 24 kwietnia 2007 r. (k.51 akt adm.). Należy przy tym zauważyć, że kwestia braku księgi wieczystej dla działki nr ewid. 87 była już znana organowi w roku 2005, a sąd administracyjny zajął tym zakresie stanowisko w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 40/06. Nie podejmując w sprawie żadnych innych czynności Wójt Gminy w dniu 23 kwietnia 2007 r. poinformował R. S. o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy do 2 miesięcy, ze względu na jej złożoność. Nawet gdyby przyjąć, że Wójt Gminy, mimo zakreślonego przez Sąd jednomiesięcznego terminu do załatwienia sprawy, na skutek skomplikowanego charakteru sprawy, mógł skorzystać z przewidzianego w art. 35 § 3 kpa dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy, to zobowiązany był on, w świetle art. 36 § 1 kpa, do skonkretyzowania przyczyn zwłoki, a kwestia zaistnienia przesłanek do przedłużenia terminu podlega ocenie Sądu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że aż do dnia 8 czerwca 2007 r. zobowiązany do wydania decyzji w sprawie organ administracji nie podejmował w sprawie żadnych czynności, bo dopiero w tym dniu przeprowadził oględziny (k.55), w dniu 12 czerwca 2007 r. wystąpił o dane meldunkowe 7 osób (k.56), a w dniu 15 czerwca 2007 r. wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego. W ocenie Sądu, sytuacja, gdy organ prowadzący sprawę przez okres ponad jednomiesięczny nie podejmuje w sprawie żadnych czynności nie uprawnia tego organu do przedłużenia terminu załatwienia sprawy na podstawie art. 35 kpa. Skarżący R. S., przed wniesieniem do Sądu skargi z żądaniem wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, dopełnił określonego w art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. wymogu pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku. W dniu 28 maja 2007 r. skierował on do Wójta Gminy stosowne wezwanie do wykonania wyroku wraz z "ostrzeżeniem", że będzie korzystał z możliwości przewidzianych w art. 154 p.p.s.a. (k.60 akt adm.). Zarzut pełnomocnika Wójta Gminy, że wezwanie takie było przedwczesne Sąd uznał za niezasadny. Wezwanie to zostało bowiem dokonane, po upływie terminu, w którym organ, zgodnie z wyrokiem z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. II SAB/Lu 40/06, doręczonym organowi w dniu 16 kwietnia 2007 r., zobowiązany był wydać decyzję. Treść powołanego art. 154 p.p.s.a. obliguje Sąd do wymierzenia grzywny organowi w razie niewykonania przez ten organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność. Nawet późniejsze, tj. po wniesieniu skargi, wykonanie wyroku, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi art. 154 § 1 p.p.s.a. Taka okoliczność mogłaby mieć wpływ jedynie na ustalenie wysokości grzywny. W rozpatrywanej sprawie wymierzając organowi administracji grzywnę Sąd miał na względzie, że mimo upływu ponad 6 miesięcy od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku, zobowiązującego organ do wydania w terminie miesiąca decyzji, decyzja tak dotychczas jeszcze nie została wydana. Wniosek skarżącego przez ponad dwa lata nadal nie został rozstrzygnięty. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 154 § 1 i § 6 oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.