II SA/Lu 650/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Wiesława Achrymowicz asesor WSA (spr.), Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obejmującej rozstrzygnięcie zawarte w paragrafie 3 p o s t a n a w i a odrzucić skargę W wyniku rozpoznania zarzutu K.P. wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K.D., dotyczącego zmiany symbolu przeznaczenia obszaru działki nr [...], Rada Miejska uchwałą z dnia [...] lutego 2003r. o numerze [...] w § 3 podjęła rozstrzygnięcie o uwzględnieniu zarzutu K.P. Wskazała, że przedmiotem zarzutu jest zmiana symbolu przeznaczenia terenu działki [...] z 31-RL o treści zakrzewienia i zadrzewienia, w planie obowiązującym, na RL o treści "las" w projekcie planu, gdy jednocześnie uchwaliła uzupełnienie zapisu dla terenów oznaczonych symbolem RL, jako tereny lasów i zakrzewień. W skardze na wskazane rozstrzygnięcie powzięte mocą uchwały Rady Miejskiej, K.P. domagał się stwierdzenia jej nieważności; jako naruszającej prawo, w tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 02 lipca 2002r. w sprawie II SA/Lu 200/01, a nadto naruszającej interesy i uprawnienia skarżącego. W uzasadnieniu prezentowanego stanowiska wskazywał, że wbrew jego woli i wskazanemu na wstępie wyrokowi, organ ponownie użył w oznaczeniu działki [...] określenia "las", gdy domaga się skarżący usunięcia tego zapisu z przywróceniem poprzedniego, w postaci zakrzewienia i zadrzewienia, który był dotychczas przyporządkowany obszarowi oznaczonemu symbolem 31-RL. Zatem faktycznie jego zarzut wykreślenia zapisu w brzmieniu " las" , wbrew stanowisku organu, nie został uwzględniony, a takie rozstrzygnięcie jest pozbawione uzasadnienia faktycznego i prawnego, i narusza w konsekwencji art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, z pominięciem wyroku w powołanej na wstępie sprawie sądowoadministracyjnej. Dodatkowo wskazał na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 04 marca 1999r. w sprawie I SA 739/98. W piśmie, stanowiącym odpowiedź na skargę, pełnomocnik Rady Miejskiej nie podzielił stanowiska skarżącego, leżącej u jego podstaw argumentacji. Wywodził, że co do zasady projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w części dotyczącej działki [...] nie zmienia dotychczasowego sposobu zagospodarowania, przeznaczenia. Symbol RL, przyjęty dla terenów lasów i zakrzewień jest równoznaczny w swej treści z zapisem 31-RL, oznaczającym tereny zakrzewień i zadrzewień, a w rezultacie nie zmienia stanu działki skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając zarzuty skargi skierowane do § 3 zaskarżonej uchwały, zważył, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega kontroli działalność organów administracji publicznej w aspekcie zgodności z prawem. W niniejszej sprawie istota stanowiska skarżącego sprowadza się do żądania, by w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki o numerze ewidencyjnym [...], jej przeznaczenie zostało opisane w sposób jednobrzmiący z dotychczasowym, to jest jako teren zadrzewień i zakrzewień. W tym kontekście należy rozpatrywać żądanie wykreślenia z zapisu zawartego w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terminu odnoszącego się do pojęcia lasów, którego wprowadzenie, zdaniem skarżącego jest niezgodne z prawem, naruszając jego interes prawny. W konsekwencji pozostawienie projektowanego brzmienia oceniał jako nieuwzględnienie zarzutu w tym przedmiocie, a treść rozstrzygnięcia zawartego w § 3 zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej, jako sprzeczną z rzeczywistymi działaniami organów planistycznych. Dokonując oceny prawnej § 3 zaskarżonej uchwały, stanowisko skarżącego jest pozbawione podstaw prawnych, a skarga w tym zakresie podlega jurydycznej ocenie, jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią rozstrzygnięcia uchwały Rady Miejskiej, przyjętego w § 3, a objętego skargą, organ planistyczny uwzględnił zarzut skarżącego w zakresie zmiany uprzednio przyjętego w projekcie opisu symbolu przeznaczenia terenu działki o numerze [...], przyjmując brzmienie "tereny lasów i zakrzewień", odpowiadające obowiązującemu dotychczas. Przyjęcie innej terminologii, niż tego żądał skarżący, jednak przy zachowaniu znaczeniowej tożsamości, oznacza w konsekwencji zachowanie dotychczasowego sposobu przeznaczenia o niezmienionym przedmiotowym zakresie. Organ planistyczny sformułowanie dotychczasowe, określające omawiany obszar, jako teren zadrzewień i zakrzewień oraz nowe, wprowadzone do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako teren lasów i zakrzewień, wykłada jako synonimy w rozumieniu semantycznym, o tożsamym znaczeniu w aspekcie określenia przeznaczenia omawianego terenu. Wybór konkretnych sformułowań przy opisie przeznaczenia terenu, gdy nie prowadzi do znaczeniowej zmiany sposobu przeznaczenia, jest zastrzeżony do władczych uprawnień organu planistycznego, który realizując je, nie narusza prawa. Skarżący nie wykazuje na czym miałoby polegać naruszenie jego interesu prawnego, jakich atrybutów zastrzeżonych dla właściciela, wobec zmiany zapisu w opisie przeznaczenia działki o numerze [...] jedynie leksykalnej, nie semantycznej. W tych okolicznościach sprawy, gdy organ planistyczny, wbrew subiektywnemu przekonaniu skarżącego, uwzględnił jego zarzut, by przeznaczenie działki nr [...] w swej istocie zostało niezmienionym, należy wskazać na unormowanie art. 24 ust. 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w świetle którego nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na uchwałę uwzględniającą zarzut, gdy rozważać prawną istotę powziętego jej mocą rozstrzygnięcia. Natomiast uwzględnienie zarzutu implikuje dla organu planistycznego oblig wyczerpania ustawowego trybu dla wykonania uchwały uwzględniającej zarzut, w toku którego, ustawodawca na określonych etapach postępowania planistycznego przewiduje dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej, z której skarżący będzie mógł skorzystać, rozważając podjęcie inicjatywy w tym zakresie. Wobec powyższego, pozostałe zarzuty podniesione w skardze w odniesieniu do § 3 zaskarżonej uchwały, wykraczają w sprawie niniejszej poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Jednocześnie powzięte mocą § 3 kontrolowanej uchwały rozstrzygnięcie nie narusza wskazań prawnych zawartych w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Lu 200/01. Z tych względów, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.