II SA/Lu 653/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Stażysta Paulina Gąsławska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności złożenia do właściwego miejscowo komisariatu policji odrębnego podania w sprawie zakłócania spokoju oddala skargę. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie po rozpoznaniu zażalenia Z. K. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Lublin z dnia 14 maja 2010r. i na podstawie art. 66 § 1 kpa zawiadomił Z. K., że w sprawie zakłócania spokoju poprzez nadmierny hałas związany z działalnością Ośrodka Szkolenia Kierowców "L." zlokalizowanego w budynku przy ul. S. w L. powinien wnieść odrębne podanie do właściwego miejscowo komisariatu policji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z dnia 16 marca 2010r. Z. K. zwrócił się do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta Lublin z prośbą o wstrzymanie działalności Ośrodka Szkolenia Kierowców "L." prowadzonej w pomieszczeniach piwnicy budynku przy ul. S. w L. ze względu na nadmierny hałas, głośną muzykę radiową oraz na brak wentylacji w piwnicy, co powoduje powstanie nieprzyjemnego zapachu na klatce schodowej. Pismo to zostało przez zastępcę dyrektora Wydziału Komunikacji przesłane Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta Lublin, który następnie postanowieniem z dnia 14 maja 2010r. przekazał je – w części dotyczącej nadmiernego hałasu - na podstawie art. 65 § 1 kpa Dyrektorowi Wydziału Ochrony Środowiska działającemu w imieniu Prezydenta Miasta Lublin. Organ odwoławczy uznał, że przekazanie jest nieuzasadnione, ponieważ kwestia nadmiernego hałasu spowodowanego działalnością Ośrodka nie należy do właściwości Dyrektora Ochrony Środowiska. Organ wskazał ponadto, że okoliczności wskazane przez Z. K. wskazują na wykroczenie, o którym mowa w art. 51 § 1 kodeksu wykroczeń i w zaskarżonym postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2010r. pouczył go, że organem właściwym w tej sprawie jest policja. Skargę do sądu administracyjnego wniósł Z. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił, że w postanowieniu tym nie uwzględniono, że adaptacja pomieszczeń piwnicznych oraz modernizacja instalacji elektrycznej i sanitarnej była samowolą budowlaną, a także nie uwzględniono wpływu hałasu na stan zdrowia skarżącego i innych mieszkańców. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić skarżącemu, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie spraw administracyjnych, a jedynie sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień, uchwał) organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem - wynika to z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) Wojewódzki sąd administracyjny ocenia więc wyłącznie to czy organ zastosował właściwe przepisy. Badając pod tym względem zaskarżone postanowienie, Sąd nie dopatrzył się naruszeń obowiązujących przepisów. Podstawą jego wydania był przepis 66 § 1 kpa, który stanowi, że jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. Słusznie organ odwoławczy uznał, że złożone przez skarżącego podanie (pismo z dnia 16 marca 2010r.) obejmowało żądanie podjęcia czynności przez organ administracyjny zmierzających zarówno do wyeliminowania hałasu wywoływanego przez klientów Ośrodka Szkolenia Kierowców "L.", znajdującego się w pomieszczeniach piwnicznych budynku przy ul. S. w L., jak i zbadania prawidłowej wentylacji w tych pomieszczeniach ze względu na wydostające się z nich nieprzyjemne zapachy. Do podjęcia wskazanych we wniosku czynności właściwe są dwa różne organy: organ nadzoru budowlanego, będący organem administracji publicznej, w zakresie dotyczącym wentylacji oraz organy policji, nie będące organami administracji publicznej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nadmiernego hałasu. O ile więc organ I instancji prawidłowo nie przekazał –zgodnie z art. 65 kpa – według właściwości podania skarżącego w zakresie wentylacji, o tyle wadliwe było przekazanie postanowieniem z dnia 14 maja 2010r. Dyrektorowi Wydziału Ochrony Środowiska żądania skarżącego dotyczącego wyeliminowania hałasu. Obowiązujące przepisy nie uprawniają bowiem Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska do podejmowania czynności w zakresie przeciwdziałania zakłócaniu spokoju w budynkach mieszkalnych. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie, zmieniające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Lublin z dnia 14 maja 2010r. i informujące skarżącego na podstawie art. 66 § 1 kpa o prawie złożenia odrębnego podania w sprawie nadmiernego hałasu do właściwego miejscowo komisariatu policji, jest prawidłowe. Wobec powyższego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.