II SA/Lu 66/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. E. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, do której załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest opłata legalizacyjna nałożona na E. C. w wysokości 2500 zł w związku z wybudowaniem ogrodzenia bez wymaganego zgłoszenia. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przez uiszczenie ustalonej opłaty legalizacyjnej mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę, jeśli wziąć pod uwagę wysokość opłaty oraz trudną sytuację materialną skarżącego. Nadto w przypadku nie uiszczenia tej opłaty oraz nie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, organ administracji uprawniony jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, co oznacza, że zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OZ 755/05, opubl. Legalis). Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.