II SA/Lu 662/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 122/09 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt SA/Lu 122/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego utrzymującą w mocy decyzję z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy z rządowego programu "pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie zasiłku celowego w wysokości 200 zł miesięcznie w okresie od 1 lipca 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. z przeznaczeniem na zakup żywności. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 28 sierpnia 2009 r. W dniu 29 października 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga T. W. o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała przepis art. 273 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosząc, że tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 699/08 wydał orzeczenie w sprawie dotyczącej co prawda innej osoby, ale mieszkającej w tym samym budynku co skarżąca i posiadającej identyczne wydatki i dochody. Powyższy wyrok "wykryto" po uprawomocnieniu się orzeczenia Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu wskazała również że orzeczenia organów ją dyskryminują bowiem inni podopieczni Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymują decyzję przyznające im z pomocy społeczne kwoty w wysokości 750-725 zł. Wobec powyższego T. W. wniosła o uchylenie wyroku Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt. II SA/Lu 122/09 i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie zauważyć należy, iż instytucja wznowienia postępowania sądowego, której uruchomienia domaga się skarżąca, ma charakter wyjątkowy. Opiera się na przysługującej poza tokiem instancji skardze o ponowne przeprowadzenie procesu zakończonego prawomocnym orzeczeniem i zastąpienie zapadłego w sprawie orzeczenia nowym rozstrzygnięciem. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu, a więc niewzruszalnemu w drodze zwyczajnych środków odwoławczych orzeczeniu powoduje, że instytucja ta może być wykorzystana wyłącznie wtedy, gdy znajdzie to oparcie w prawie, a katalog podstaw wznowieniowych jest katalogiem zamkniętym, nie zezwalającym na rozszerzającą wykładnię wymienionych w nim przesłanek. Stosownie do treści art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd właściwy do wznowienia postępowania bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga w tym przedmiocie została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia - wyznacza rozprawę. Podstawy wznowienia zostały zawarte w art. 271-273 powołanej ustawy. Dokonując analizy przywołanej w skardze podstawy wznowienia, należy wskazać, że w myśl art. 273 § 3 p.p.s.a., skarżący może żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przy rozważaniu przesłanki wznowienia określonej w powołanym przepisie za aktualny uznać należy pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967, nr 11, poz. 209), iż podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi wymagana przesłanka wznowienia postępowania sądowego. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 699/08 dotyczył kontroli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku na zakup żywności, natomiast wyrok WSA w Lublinie z dnia 5 czerwca 2009 r. dotyczył kontroli decyzji SKO z dnia [...] r. nr [...]. Zatem wskazane postępowania sądowe dotyczyły zgodności z prawem zupełnie odrębnych nie związanych ze sobą decyzji administracyjnych, mimo, że wydanych w podobnym przedmiocie i przez te same organy. Tym samym brak podstawy, aby stwierdzić, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania orzeczenie zapadło w tej samej sprawie, co wyrok z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Lu 699/08. Ubocznie należy wskazać, że w postępowaniu, którego wznowienia żąda skarżąca przysługiwały jej zwykłe środki odwoławcze od wyroku, z których możliwości złożenia skarżąca nie skorzystała. Ponadto Sąd nie podziela twierdzenia T. W. iż sygnatura orzeczenia II SA/Lu 699/09 z dnia 27 stycznia 2009 r. była utajniana. Strona w toku postępowania sadowego w sprawie o sygn. akt. II SA/Lu 122/09 reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, który brał czynny udział w postępowaniu i co wymaga podkreślenia złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w tej sprawie. Stwierdzenie, iż powoływane przez skarżącego przesłanki nie stanowią podstawy wznowienia postępowania, wyłącza możliwość merytorycznego rozpoznania złożonej skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 273 §3 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucił.