II SA/Lu 671/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. W niniejszej sprawie M. K. wniósł osobiście pismo zatytułowane "zażalenie". W ocenie Sądu przedmiotowe pismo procesowe należy potraktować jako skargę kasacyjną, ze względu na jego treść, w którym skarżący wskazuje na wolę zaskarżenia wyroku z dnia 13 stycznia 2010r. Nadto należy wskazać, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej (k. 36 akt sądowych). Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwana jako "ppsa", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź może ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i § 2 ppsa). Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób uprawnionych, w myśl ww. art. 175 § 1 i § 2 ppsa, do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ppsa jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa (postanowienia NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202, publ. Lex nr 83280 oraz z dnia 30 lipca 2008r., I OZ 555/08, publ. Lex nr 494297). Ubocznie należy także zwrócić uwagę, że gdyby uznać, że jest to rzeczywiście zażalenie, to i tak podlegałoby ono odrzuceniu, ponieważ na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje jedynie skarga kasacyjna. Zatem prawną konsekwencją wniesienia skargi kasacyjnej przez podmiot do tego nieuprawniony jest jej odrzucenie na podstawie art. 178 ppsa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.