II SA/Lu 675/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. T. i A. G.-W. [...] Spółka cywilna na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją dnia ... wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania T. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ... odmawiającej nakazania inwestorowi: S. A.T. , A,.G. W. - spółka cywilna wstrzymania robót budowlanych przy budowie budynku usługowego gastronomiczno-hotelowego, realizowanego przy ul. S. w L. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że T. W. powołując się na przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu ...wniosek o wstrzymanie robót budowlanych przy realizacji budynku usługowego przy ul. S. w L. Zdaniem wnioskodawcy budynek jest realizowany niezgodnie z warunkami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia ...2009 r. a w szczególności – przekracza wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej określoną na 8,5 m, wykracza od strony ul. W. poza linię zabudowy o 80 cm, co w konsekwencji oznacza, że obiekt nie jest usytuowany na działce zgodnie z projektem. Organ I instancji odmówił wstrzymania robót stwierdzając, że inwestor nie dokonał podczas budowy istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz innych zmian, o których mowa w art. 36a prawa budowlanego. W złożonym odwołaniu od decyzji organu I instancji T. W., współwłaściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji wnosił o wstrzymanie wykonywanych robót zarzucił naruszenie ustawy prawo budowlane przy realizacji budynku polegające na przekroczeniu linii zabudowy od ul. W., zmianę wysokości elewacji w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy, a także zmianę wysokości elewacji frontowej od ul. S., zlokalizowanie wejścia poniżej punktu zerowego oraz zmianę odległości obiektu od ul. S. i usytuowanie na działce większego budynku niż to wynika z projektu. Organ odwoławczy powołując się na naruszenie przez organ I instancji art. 7, 77, 107, 10 i 28 kpa uchylił zaskarżoną decyzji stwierdzając, iż ustalenie jakoby inwestor nie dokonał odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dowolne, gdyż podczas kontroli budowy przeprowadzanych dwukrotnie nie dokonano żadnych czynności w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, szczególności w zakresie zarzutów zgłaszanych przez wnioskodawcę. Zwrócono także uwagę na wadliwe doręczenie stronom decyzji – zarówno inwestorom jak i uczestnikom. Wskazane wady, a w szczególności niewyjaśnienie sprawy powodują – zdaniem organu odwoławczego - konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. A. T. i A. G. W. działający jako S.– Spółka cywilna w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego – art. 50 ust 1 pkt 4 ustawy prawo budowlane oraz przepisów postępowania – art. 138 § 2 w zw. z art. 7 i 77 kpa. Skarżący wyrazili pogląd, iż organ I instancji prawidłowo dokonał ustaleń stanu faktycznego w zakresie swoich kompetencji dotyczących badania zgodności inwestycji z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazali przy tym, że zarówno decyzje o ustaleniu warunków zabudowy jak i decyzja w przedmiocie wznowienia postępowania o pozwoleniu na budowę były przedmiotem kontroli Sądu. Natomiast zarzuty wnioskodawcy jakoby obiekt był realizowany w odstępstwie od decyzji o warunkach zabudowy nie mogą być oceniane przez organ nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa, Sąd stwierdza, że decyzja ta prawa nie narusza. Podstawą jej wydania był przepis art. 138 § 2 kpa stanowiący, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (przepis w brzmieniu ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18, która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r.). Organ I instancji wszczął postępowanie na wniosek T. W., który powołując się na przepis art. 50 pkt 4 ustawy prawo budowlane domagał się wstrzymania robót budowlanych realizowanych przy budynku usługowo-handlowym przy ul. S. Wnioskodawca wskazał na konkretne nieprawidłowości które – jego zdaniem – inwestor dokonuje w odstępstwie od udzielonego pozwolenia na budowę oraz przepisów – w tym decyzji o warunkach zabudowy. Przedstawiony sądowi materiał dowodowy nie wykazuje by organ I instancji w jakikolwiek sposób odniósł się do zgłoszonych we wniosku zarzutów. Protokół kontroli budowy przeprowadzonej w dniu 15 kwietnia 2011 r. jedynie w obecności inwestora nie zawiera żadnego odniesienia do zaistnienia konkretnych rozwiązań, będących zdaniem wnioskodawcy odstępstwem od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. W tej sytuacji sąd podziela pogląd zawarty w decyzji organu odwoławczego, że organ I instancji podczas kontroli budowy – nie dokonał żadnych czynności w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, czego konsekwencją było wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania (art. 7, 77 § 1 kpa) przez dowolną i nie popartą dowodami odmowę uwzględnienia wniosku o wstrzymanie robót budowlanych. Ponadto organ I instancji wadliwie określił krąg uczestników postępowania co wykazał organ odwoławczy i co winno być naprawione przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Reasumując – organ odwoławczy zasadnie uznał, iż sprawa winna być rozstrzygnięta ponownie przez organ I instancji przez dokonanie w całości wyjaśnień i ustaleń w zakresie zarzutów dotyczących odstępstw od pozwolenia na zabudowę zgłoszonych we wniosku T. W. o wstrzymanie robót budowlanych przy realizacji obiektu. Podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne, sprowadzają się do polemiki z prawidłowymi ustaleniami organu odwoławczego, co do sposobu przeprowadzonego postępowania przez organ I instancji Ubocznie należy podnieść, że powołana w skardze decyzja w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania o pozwolenie na budowę została w sprawie II SA/Lu 182/11 uchylona przez WSA w Lublinie na skutek skargi A. i T. małż. W. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdzając, że skarga nie jest zasadna, zaś zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa – art. 138 § 2 kpa, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).