II SA/Lu 68/08
PostanowienieWSA w Lublinie2008-03-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Maciej Kierek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę planistyczną powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Brak takiego uprawdopodobnienia uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Sąd uznał również, że wysokość opłaty planistycznej nie uzasadnia wstrzymania wykonania, a w przypadku uwzględnienia skargi, skarżąca mogłaby otrzymać zwrot uiszczonej opłaty.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą jednorazową opłatę planistyczną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Lublin, dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Kierek po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
B. D. P. w dniu 24 grudnia 2007 r. złożyła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [..]., Nr [..], którą ustalono skarżącej jednorazową opłatę planistyczną w kwocie 3780 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 powołanej ustawy).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności świadczących, że wykonanie przez organ zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Brak uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu powoduje, że Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 4 kwietnia 2006 r., II OZ 362/06, niepubl.).
Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności usprawiedliwiających wniosek. Wysokość opłaty ustalona zaskarżoną decyzją nie pozwala bowiem – w ocenie Sądu – na przyjęcie, iż jej uiszczenie przez skarżącą wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto podkreślić należy, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona skarżąca mogłaby otrzymać zwrot uiszczonej opłaty (por. postanowienia NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LexPolonica nr 375764).
Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło