II SA/Lu 688/09
WyrokWSA w Lublinie2010-05-27
Skład orzekający: Krystyna Sidor, Ewa Ibrom, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciel nieruchomości, który nie graniczy bezpośrednio z działką przeznaczoną pod lokalizację oczyszczalni ścieków, posiada legitymację do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, jeśli jego interes prawny nie został naruszony?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy wniesiona na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym podlega oddaleniu, jeśli skarżący nie wykaże, że jego indywidualny i realny interes prawny został naruszony przez zaskarżoną uchwałę. Samo posiadanie nieruchomości na terenie objętym planem nie jest wystarczające, jeśli nie istnieje bezpośredni związek między prawem materialnym skarżącego a uchwałą, a podnoszone obawy mają charakter ogólny lub przyszły.Stan faktyczny
Skarżący S. G. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Goraj w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając niezgodność lokalizacji oczyszczalni ścieków z planem zagospodarowania województwa oraz stworzenie niebezpieczeństwa kolizji dla pojazdów wyjeżdżających ze stacji paliw należącej do skarżącego. Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi, podnosząc m.in. brak legitymacji skarżącego do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z powodu braku naruszenia jego indywidualnego interesu prawnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi S. G. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.
W dniu 9 października 2009r. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) skargę na uchwałę Rady Gminy Goraj z dnia 6 grudnia 2005r. nr XXXI/219/05 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębów wsi Goraj, Abramów, Bononia, Wólka Abramowska, Zastawie i Zagrody (Dz. Urz. Woj. Lub. z 2006r., Nr 46, poz. 952).
Skarżący zarzucił, że zatwierdzony plan w części dotyczącej lokalizacji oczyszczalni ścieków jest niezgodny z Planem Zagospodarowania Województwa Lubelskiego uchwalonym przez Sejmik Województwa Lubelskiego w dniu 29 lipca 2002r. Nr XLV/597/02 w zakresie ochrony dolin rzecznych w tym dorzeczy B. Ł.
Zdaniem skarżącego, zatwierdzony plan zakłada, że na działce nr ... gdzie znajduje się stacja paliw wraz z drogami dojazdowymi (wjazd/wyjazd) ma być zlokalizowana droga dojazdowa do działki nr ..., na której plan przewiduje oczyszczalnię ścieków, co spowoduje niebezpieczeństwo kolizji dla pojazdów wyjeżdżających ze stacji paliw.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w Goraju wniosła o jej oddalenie.
Rada wyjaśniła, że pismem z dnia 17 lipca 2009r. S. G. wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa i zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą z dnia 6 grudnia 2005r. w części dotyczącej lokalizacji oczyszczalni ścieków, zarzucając, że plan ten jest niezgodny z Planem Zagospodarowania Województwa Lubelskiego w zakresie ochrony dolin rzecznych w tym dorzeczy B. Ł. Zarzucił również, że nie jest możliwe utworzenie drogi publicznej do oczyszczalni ścieków, gdyż stworzy to niebezpieczeństwo dla pojazdów wyjeżdżających i wjeżdżających do stacji paliw.
Rada Gminy Goraj nie podzieliła powyższych zarzutów.
Wyjaśniła, że plan został sporządzony zgodnie z procedurą określoną w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: projekt został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 5 do 26 stycznia 2005r., a termin do składania ewentualnych uwag wyznaczono do dnia 10 października 2005r. S. G. nie wnosił żadnych uwag ani wniosków do projektu planu.
Plan został przyjęty zaskarżoną uchwałą, która została ogłoszona w dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego z dnia 14 marca 2006r., nr 46, poz. 952.
Zatwierdzony plan zgodny jest ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Goraj.
Odnosząc się do zarzutów skargi, organ wskazał, że teren, na którym znajduje się działka oznaczona nr ... należąca do skarżącego jest pasem drogowym drogi wojewódzkiej nr ...i znajduje się na terenie oznaczonym symbolem ...-droga wojewódzka relacji L. – F. – B. – P., obecnie wojewódzkiej klasy G.
Natomiast działka nr ... będąca własnością J. B. znajduje się na terenie oznaczonym symbolami:
- ...- teren urządzeń gospodarki wodno-ściekowej i komunalnej o pow. 0,49ha, projektowana oczyszczalnia ścieków 300m/d
- ... – teren urządzeń gospodarki komunalnej o pow. 0,45ha-baza magazynowo sprzętowa Zakładu Gospodarki Komunalnej, obowiązuje obszar ograniczonego użytkowania i wprowadzenia zieleni izolacyjnej
- ...- teren przeznaczony pod obiekty przemysłowo- składowe do realizacji w perspektywie o pow. 0,45ha, do czasu zagospodarowania terenu użytkowane jak dotychczas,
- ... – teren zieleni urządzonej o pow. 0,18 ha, zieleń stanowiąca strefę izolacyjną między oczyszczalnią ścieków a projektowanym motelem
- ... – dojazd do oczyszczalni ścieków i Zakładu Gospodarki Komunalnej.
W ocenie Rady Gminy Goraj, plan został skonstruowany tak, aby istniejąca zabudowa mogła istnieć bezkonfliktowo z projektowaną oczyszczalnią ścieków.
Rada Gminy Goraj wnosząc o oddalenie skargi wskazała jednak w szczególności na brak legitymacji S. G. do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 usg, bowiem nie posiada on interesu prawnego, który by został naruszony zaskarżoną uchwałą, co jest podstawowym warunkiem wniesienia skargi w tym trybie.
Organ podkreślił - powołując się obszernie na orzecznictwo sądów administracyjnych - że naruszenie interesu prawnego przez zaskarżoną uchwałę powinno mieć charakter indywidualny i realny, tymczasem obawy skarżącego dotyczą ogólnie klientów stacji paliw i ewentualnych przyszłych problemów komunikacyjnych. Zaskarżona uchwała dopuszczająca lokalizację ścieków nie tworzy obiektu ani nie pozwala na przyjęcie, iż spowoduje takie natężenie ruchu, że stworzy to niebezpieczeństwo dla ruchu pojazdów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Podstawą prawną zaskarżania organów gminy do sądu administracyjnego jest
art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Przepis ten stanowi, że zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę lub zarządzenie może każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tymi aktami.
Wskazany przepis jest lex specialis w stosunku do przepisu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określającym podmioty, którym przysługuje legitymacja skargowa.
Z brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że uprawnienie lub interes prawny musi istnieć po stronie skarżącego przed podjęciem przez organ gminy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej, zaś skarżący ma obowiązek wykazać, iż uchwała narusza przysługujące mu prawo. Brak interesu prawnego po stronie skarżącego skutkować musi oddaleniem skargi.
Skarżący S. G. jest właścicielem szeregu nieruchomości położonych na terenie objętym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą Rady Gminy Goraj z dnia 6 grudnia 2005r., Nr XXXI/219/05 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębów wsi Goraj, Abramów, Bononia, Wólka Abramowska, Zastawie i Zagrody, ogłoszonym w Dz. Urz. Woj. Lubelskiego z 2006r., Nr 46, poz. 952.
Jak wynika z przedłożonych w sprawie odpisów z ksiąg wieczystych, nieruchomości te nabywał w latach 2003 – 2009, przy czym działkę oznaczoną nr ... o pow. 0,05 ha nabył na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia ... /k. 38 -39/ tj. już po uchwaleniu zaskarżonej uchwały.
Skarżący posiada zatem legitymację do wniesienia skargi na wskazaną uchwałę, spełnił także wymogi formalne rozpoznania przez sąd skargi, gdyż wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i skargę wniósł z zachowaniem wymaganego terminu.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał jednak, by zaskarżoną uchwałą został naruszony jego interes prawny, pomimo iż jest właścicielem nieruchomości położonej w obszarze objętym planem. W przeciwieństwie bowiem do postępowania prowadzonego na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. uchwałę lub akt może skutecznie zaskarżyć jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone.
Badając niniejszą skargę stwierdzić należy, że skarżący w zasadzie nie podnosił argumentów wskazujących na naruszenie swojego interesu prawnego. Podniósł ogólnie, że planowana oczyszczalnia ścieków może utrudnić dojazd do należącej do niego stacji paliw, znajdującej się na działce nr ..., co zahamuje rozwój tej stacji, a ponadto podniósł, że z powodu oczyszczalni nie będzie mógł wybudować motelu wraz z restauracją.
Przyznał jednocześnie wprost, że żadna z jego działek nie graniczy bezpośrednio z działką, na której planowana jest oczyszczalnia.
Prawidłowe jest stanowisko Rady Gminy Goraj, że uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego, co uzasadniałoby zmianę zatwierdzonego planu. Przez interes prawny rozumie się bowiem istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego a zaskarżoną uchwałą. Naruszenie zaś interesu prawnego lub uprawnienia ma miejsce, gdy skarżącemu kwestionowanym aktem zostaje odebrane lub ograniczone wynikające z prawa materialnego uprawnienie, względnie zostanie nałożony nowy lub też zmieniony ciążący dotychczas obowiązek.
Badając sprawę stwierdzić należy brak podstaw do przyjęcia, że takie naruszenie miało w odniesieniu do skarżącego miejsce.
Nie mogła bowiem zaskarżona uchwała z dnia 6 grudnia 2005r. naruszyć interesu prawnego skarżącego, jako właściciela działki nr ... – skoro S. G. własność tego gruntu nabył dopiero ... 2007r.
Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest ustanowienie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zapisy planu mają zasadniczo charakter kształtujący ład przestrzenny, a więc kreują sytuację faktyczną i zasadniczo nie wywołują bezpośrednio skutków prawnych w odniesieniu do obszaru (nieruchomości), którego dotyczą.
Zatwierdzony zaskarżoną uchwałą plan miejscowy przewiduje oczyszczalnię ścieków, ale na działkach, które nie należą do skarżącego. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że prawo własności skarżącego, bądź jakiekolwiek inne prawo zostało zaskarżonym planem naruszone. Konsekwencją braku naruszenia interesu prawnego skarżącego przez zaskarżoną uchwałę jest oddalenie skargi złożonej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 12 stycznia 2010r., II OSK 1736/09, iż "nie wystarczy posiadanie interesu faktycznego a nawet interesu prawnego (jeśli nie jest naruszony), by skutecznie wnieść skargę na uchwałę. Wykazanie naruszonego interesu prawnego musi się wiązać ze wskazaniem konkretnego naruszonego interesu prawnego opartego na konkretnym przepisie prawa materialnego, nie może to być interes przyszły i niepewny".
Z tych względów, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dania 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło