II SA/Lu 689/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a przyznać K. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu odziedziczonym po rodzicach i utrzymuje się z renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w kwocie [...]złotych netto. Tytułem opłat za media oraz kosztów leczenia skarżący miesięcznie ponosi opłaty w kwocie od [...] złotych do [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Po poniesieniu wykazanych przez skarżącego opłat i kosztów na poczet wydatków na wyżywienie oraz zakup odzieży i środków czystości i higieny osobistej pozostaje kwota od [...] złotych do [...] złotych. Kwoty te z pewnością nie są w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z ponoszeniem kosztów wyżywienia, zakupu odzieży i środków czystości oraz higieny osobistej dla jednej osoby. Zatem przyjąć w niniejszej sprawie należy, że dochody skarżącego nie są w stanie pokryć jego wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Zasadne jest zatem uwzględnienie w całości wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.