II SA/Lu 691/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i A. małżonków P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy w kwocie 500 (pięćset) złotych. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Tut. Sąd postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008r. odmówił J. i A. małż. P. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, na które to postanowienie zostało wniesione przez skarżących zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 178/09, oddalił zażalenie. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. uiszczenie przez skarżących wpisu po terminie, wobec odmowy przywrócenia terminu do dokonania tej czynności należało uznać za czynność bezskuteczną. Skutkiem uiszczenia wpisu po terminie jest odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Orzekając o odrzuceniu skargi Sąd równocześnie, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., postanowił o zwrocie stronie skarżącej z urzędu całego uiszczonego z opóźnieniem wpisu W tym stanie rzeczy na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.