II SA/Lu 691/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od jednostronnego oświadczenia woli organu w sprawie umorzenia zaległości z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste p o s t a n a w i a przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowych formularzach symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu, który jest częściowo zagrzybiony i wymaga kapitalnego remontu, którego z przyczyn finansowych nie jest w stanie przeprowadzić, utrzymuje się z renty rodzinnej w kwocie [...]złotych netto i ponosi wysokie koszty utrzymania. Do kosztów utrzymania koniecznego skarżąca zaliczyła wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup okien w kwocie [...]złotych, na energię elektryczną [...] złotych, za wiodę [...] złotych, za opał [...] złotych. Podkreśliła, że przy takich wydatkach nie stać jej na leczenie i remont domu. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 r. skarżąca oświadczyła, że w miesiącu czerwcu 2017 r. poniosła wydatki na spłatę kredytu – [...] złotych oraz wyżywienie, środki czystości i telefon – [...] złotych, w miesiącu lipcu 2017 r. poniosła wydatki na spłatę zaległego podatku od nieruchomości – [...] złotych, wyżywienie środki czystości i higieny osobistej, telefon – [...] złotych i spłatę kredytu [...] złotych, w tym miesiącu skarżąca nie zapłaciła za energię elektryczną oraz wodę i odprowadzanie ścieków w miesiącu sierpniu 2017 r. skarżąca poniosła wydatki na podatek od nieruchomości – [...] złotych, spłatę kredytu – [...] złotych, wyżywienie środki czystości i higieny osobistej – [...] złotych, gaz – [...] złotych oraz wywóz śmieci – [...] złotych, w miesiącu tym skarżąca nie zapłaciła za wodę i odprowadzanie ścieków oraz energię elektryczną. Do powyższego pisma skarżąca załączyła tytuł wykonawczy, zawiadomienie o zajęciu świadczenia, zaświadczenie o wysokości wypłacanej renty (3 egzemplarze za okres lipiec i sierpień 2017 r.) oraz sześć faktur VAT w tym za usługę montażu okien. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Z przedstawionego przez skarżącą oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 r. i dołączonych do niego dokumentów wynika, że dochodów skarżącej nie jest wystarczający aby każdorazowo pokryć wydatki stanowiące stałe koszty utrzymania koniecznego a mianowicie opłat za wodę i odprowadzanie ścieków oraz energię elektryczną. Przyjąć więc należy, że dochód skarżącej nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest więc w całości zasadny. Na zakończenie wyjaśnić należy, że referendarz sądowy zaliczając do stałych kosztów utrzymania koniecznego spłatę kredytu zaciągniętego na wymianę okien, mimo tego, iż jest to zobowiązanie prywatnoprawne kierował się tym, że zaciągnięcie go było konieczne dla utrzymania przez skarżącą zamieszkiwanej nieruchomości w stanie pierwotnym. Remont polegający na wymianie okien w częściowo zagrzybionym budynku podejmowany jest bowiem celem odtworzenia stanu pierwotnego (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1372/15 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 281/17 – oba publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zaciągnięcie kredytu na wymianę okien, w sytuacji finansowej skarżącej, było więc niezbędne dla umożliwienia korzystania z zamieszkiwanej nieruchomości. Jego spłata nie stanowi zatem kosztów poniesionych na podwyższenie standardu użytkowanego domu, które to koszty nie można zaliczyć do niezbędnych. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.