II SA/Lu 692/10

Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego stanu technicznego obiektu – w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. A. B., zwana dalej "stroną skarżącą", w piśmie z dnia 8 listopada 2010 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. - 18). Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego – k. 31) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, żądając przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wezwana do sprecyzowania zakresu wniosku, w zakreślonym terminie strona skarżąca oświadczyła, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje w całości na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznanie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Strona skarżąca wnosząc o zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wniosła, więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2). Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Obciążenia finansowe związane z niniejszym postępowaniem stanowią jego koszty sądowe i koszt ustanowienia adwokata. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych ( § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczenia strony skarżącej Sąd ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem zaś miesięczne dochody jej gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych brutto. Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu, że służy on utrzymaniu jej i jej syna, do wysokości każdego z kosztów niniejszego postępowania wskazuje, iż poniesienie przez stronę skarżącą któregokolwiek z tych kosztów w całości lub części skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej syna. W świetle unormowania art. 246 § 1 p.p.s.a. nie można natomiast zobowiązać strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do partycypowania w kosztach postępowania, gdy wiadomo jest, że może to spowodować uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów mimo tego, że strona skarżąca posiada stałe dochody jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.