II SA/Lu 706/12
PostanowienieWSA w Lublinie2013-02-28
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje zwrot kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot poniesionych wydatków, jeśli dokumentacja jest niekompletna?Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, obliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, powiększone o należny podatek VAT. Zwrotowi nie podlegają natomiast wydatki, jeśli nie zostały one należycie udokumentowane, np. poprzez przedstawienie niepoświadczonej kserokopii potwierdzenia nadania korespondencji.Stan faktyczny
Radca prawny L. Z., ustanowiony z urzędu dla skarżącej T. W. w sprawie dotyczącej usług opiekuńczych, złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek zawierał oświadczenie o nieotrzymaniu zapłaty oraz niepoświadczoną kserokopię potwierdzenia nadania korespondencji. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek, przyznając wynagrodzenie za opinię, ale odmawiając zwrotu wydatków z powodu braku odpowiedniego udokumentowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu L. Z. kwotę 147,60 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w tym 27,60 zł podatku VAT. Odmówiono zwrotu wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a I. przyznać radcy prawnemu L. Z. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym należnego podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; II. odmówić zwrotu wydatków.
Radca prawny L. Z. wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniósł w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części oraz, iż opinia została przedstawiona skarżącej. Do wniosku dołączono niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenie nadania korespondencji na adres skarżącej.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Stosownie do unormowania § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził radca prawny, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził niniejszą sprawę skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych.
Zwrotowi nie podlegają natomiast poniesione przez wnioskodawcę wydatki. Nie można bowiem przyjąć aby wnioskodawca nadsyłając niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania korespondencji na adres skarżącej udokumentował fakt poniesionych wydatków. Niepoświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia nie dokumentuje bowiem faktu poniesienie kosztów korespondencji (por. wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt II CSK 557/08 – Lex nr 584200 oraz wyrok SN z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt II CSK 49/09 – Lex nr 578039).
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło