II SA/Lu 707/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę. II SA/Lu 707/17 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołań Pani K. K. i Pana R. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy B. przez Zastępcę Wójta Gminy B. z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w sprawie odmowy nakazania Państwu M. małż. J. , współwłaścicielom działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości S. G. B. przywrócenia poprzedniego stanu ukształtowania gruntu oraz odmowy nakazania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało, iż opisaną powyżej decyzją działający z upoważnienia Wójta Gminy B., Zastępca Wójta orzekł na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne w następujący sposób: 1. Odmówił nakazania Państwu M. i H. małż. J. współwłaścicielom działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości S. G. B. przywrócenia poprzedniego stanu ukształtowania gruntu na tej działce, 2. Odmówił nakazania Państwu M. i H. małż. J. , współwłaścicielom działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości S. G. B. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Decyzja powyższa zakończyła postępowanie wszczęte podaniem z dnia [...] października 2008 r. Pana R. K., zam. S. gm. B., właściciela działki sąsiedniej nr ewide[...], w sprawie przeprowadzenia kontroli w związku z podniesieniem poziomu gruntu na działce nr [...], które postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] przekazane zostało do rozpatrzenia Wójtowi Gminy B.. Decyzja wydana została po uzupełnieniu materiału dowodowego, w szczególności o opinię biegłego z zakresu hydrologii, stosownie do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 878/13, którym Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2013 r. znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] o odmowie nakazania M. i H. małż. J. przywrócenia poprzedniego stanu ukształtowania gruntu oraz wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej odwołał się do treści uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku WSA w Lublinie oraz opisał szeroko przebieg postępowania dowodowego prowadzonego po wydaniu tego wyroku. Opis znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Odwołując się do opinii trzech biegłych, w tym do opinii biegłego z zakresu hydrologii J. M. z kwietnia 2015 r. wraz z wyjaśnieniami oraz dowodów w postaci oględzin, wyjaśnień stron, materiału fotograficznego i innych stwierdził, że nie zachodzi podstawa do zastosowani art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Przepis ten odnosi się do sytuacji gdy na skutek pewnych zdarzeń doszło do naruszenia naturalnych stosunków wodnych, przy czym musi być to naruszenie tego rodzaju, iż powoduje szkodę dla gruntów sąsiednich. W niniejszej sprawie doszło do zmiany ukształtowania gruntu na działce [...] poprzez nawiezienie ziemi jednak nie zmieniło to jej ukształtowania tyle by doprowadzić do zmiany stanu wody na gruncie. Odwołując się do opinii biegłych wskazał, że spadek terenu działki ewidencyjnej nr [...] nie zmienił się i spływ wód opadowych pozostaje nadal w kierunku rzeki B. . Hipotetyczna możliwość powstania szkody uzależniona od spełniania szeregu warunków nie bowiem jest objęta dyspozycją przepisu art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Tym samym w realiach niniejszej sprawy brak było podstaw do nakazania właścicielom działki nr [...] przywrócenia stanu poprzedniego gruntu lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Od tej decyzji odwołania identycznej treści złożyli Pani K. K. i Pan R. K.. W odwołaniu sformułowali zarzuty: 1. Naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne poprzez jego błędną wykładnie i błędne zastosowanie; 2. Naruszenia art. 7 w zw. Z art. 77 § 1 i 80 k.p.a.; 3. Art. 7 w zw. Z art. 84 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zbadania zmiany stanu wody na działkach za pomocą mapy wysokościowe z naniesionymi rzędnymi terenu oraz dowodu z pełnej, prawidłowej opinii biegłego 4. Naruszenie art. 104 w zw. Z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewypowiedzeniu się w sposób pełny co do faktów uznanych za udowodnione oraz zaniechanie wskazania przyczyn, dla których organ dowodom przedłożonym przez skarżących nie dał nam wiary. Stwierdzili w szczególności, iż w wyroku z dnia [...] czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, że organ powinien w uzasadnieniu decyzji dokonać oceny opinii biegłego w powiązaniu z pozostałymi dowodami oraz przedstawić wyczerpującą argumentację uzasadniającą swoje stanowisko, a w odniesieniu do dwóch opinii biegłych wskazał na ich braki w zakresie niewyjaśnienia wpływu podwyższenia działki na kierunek spływ wód, przyczyn wykwitów solnych na budynku gospodarczym oraz związku zmiany ukształtowania terenu na działce nr [...] z zalewaniem budynków ma na ich działce, uznając za niezbędne dopuszczenie przez organ dowodu z opinii biegłego z zakresu hydrologii, sprawdzenie, czy w zasobach geodezyjnych, w znajdują się mapy wysokościowe z naniesionymi rzędnymi terenu i wykorzystanie ty h map przy opiniowaniu przez biegłego, a także wyjaśnienie, czy wyłączną przyczyną zawilgocenia ich budynków jest brak ich izolacji pionowej i czy zawilgocenie to występowało przed nawożeniem działki [...]. Stwierdzili dalej, iż w piśmie z dnia 10.05.2015 r. ponownie podkreśli, że przy silnych opadach deszczu woda płynie wzdłuż krawężników w kierunku rzeki, a przy kończącym się krawężniku spływa ze spadem celowo zrobionym pod budynek gospodarczy i dalej płynie przez zrujnowane przęsło płotu na ich posesje. Zakwestionowali także sporządzoną w sprawie opinię biegłego z zakresu hydrologii. W tym zakresie stwierdzili, że rolą organu pierwszej instancji było wyjaśnienie, czy dochodzi do zalewania ich działki i znajdujących się na niej budynków przy silnych opadach deszczu i czy jest to spowodowane nawiezieniem ziemi na działce nr [...], a opinia hydrologiczna sporządzona przez J. M. odpowiedzi takiej nie daje. Ich zdaniem sporządzona ona została w oparciu o wybiórczy materiał z akt sprawy z pominięciem zdjęć i złożonych przez nich wyjaśnień i z założenia nie rozstrzyga kwestii spornych w sprawie, afirmując poprzednie opinie biegłych. Biegły przyznał, że poniżej krawężnika, przy intensywniejszych opadach wody spływają do rowu granicznego i dalej do rzeki, ale pominął fakt, że na gruncie przy kończącym się krawężniku woda spływa ze spadem celowo zrobionym pod budynek gospodarczy. Wizje w terenie nie były ponadto prowadzone w trakcie bądź po opadach, w szczególności intensywnych. Skarżący uważają, że w dalszym ciągu nie zostało prawidłowo zbadane przez organ pierwszej instancji, czy systematyczne nawożenie działki nr [...] spowodowało zmianę stanu wody na gruncie wpływającą szkodliwie na ich działkę, a twierdzenie organu, że szkody ich działce są spowodowane brakiem zabezpieczeń w postaci izolacji pionowej na budynkach jest gołosłowne, oparte jedynie na niemiarodajnej opinii biegłego J. M.. Po rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, co następuje: Wydanie decyzji w trybie art. 29 ust. 3 ustawy winno być poprzedzone stwierdzeniem wystąpienia zmiany stanu wody na gruncie, ustaleniem, iż spowodował to właściciel gruntu sąsiedniego, a także, że istnieje szkodliwy wpływ tej zmiany na grunty sąsiednie. Wystąpienie łącznie trzech powyższych przesłanek zastosowania art. 29 ust. 3, uprawnia organ do wydania decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2017 r. o sygn. akt II OSK 1035/15 art. 29 ust. 3 Prawa wodnego nie jest przepisem mającym zapobiegać szkodom hipotetycznym, mogącym powstać w przyszłości. Z treści tego przepisu w sposób jednoznaczny wynika kompetencja organu do nałożenia na właściciela gruntu obowiązków o charakterze "naprawczym", a więc przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom. Chodzi w tym przypadku o szkody już powstałe, a nie szkody, jakie mogą powstać w przyszłości. Przebieg postępowania w niniejszej sprawie, w tym zebrany materiał dowodowy, opisany został szeroko w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 878/13, zgodnie ze wskazaniami Sądu, postępowanie dowodowe uzupełnione zostało w pierwszej instancji, między innymi, o opinię biegłego z zakresu hydrogeologii J. M. z kwietnia 2015 r. W tym postępowaniu odwoławczym na zlecenie Kolegium uzupełniono dodatkowo materiał dowodowy o wyjaśnienia biegłego – przyjęły postać suplementu do opinii hydrologicznej ze stycznia 2017 r. oraz oględziny terenu. W toku postępowania strony oraz ich pełnomocnicy składali dodatkowe wyjaśnienia – m.in. pismo R. K. z dnia 6 lutego 2017 r. oraz pismo jego pełnomocnika z dnia 10 marca 2017 r. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z opinii biegłych w tym ostatniej opinii biegłego sądowego z zakresu geologii – specjalność hydrogeologia z udostępnianiem wód podziemnych i wiertnictwa hydrogeologicznego mgr inż. J. M., wynika iż kierunek pierwotny spływu wód na działce nr ewid. [...] odbywał się w kierunku SE (ku rzece) i S (ku skarpie i działce nr ewid.[...]) i nie nastąpiła zmiana tych kierunków spływu wód, a jedynie zmiana warunków spływu po powierzchni skarpy (intensywności spływu). Nawet w obecnym stanie technicznym rowu, jak stwierdza biegły, spływ wód z terenu skarpy, w normalnych warunkach opadowych, ze względu na znikomą jej powierzchnię, nie skutkuje negatywnie na budynki na działce nr ewid.[...] Po przeprowadzeniu analizy hydrogeologicznej terenu oraz obliczeń bilansu wodnego i oszacowaniu wielkości wpływu powierzchniowego biegły ustalił, podobnie jak pozostali biegli, iż wykonane roboty ziemne na działce nr [...] nie skutkowały zmianą kierunku spływu wód powierzchniowych, a jedynie zmianami jego natężenia i wielkości. Według biegłego zmniejszyły one główny gradient hipsometryczny, co spowodowało spowolnienie spływu, a tym samym wzrosła zdolność retencji gruntowej. W kwestii powstawania szkód wypowiedział się biegły S. P., który ustalił, że w miesiącach lipiec – sierpień 2011 r. wylew rzeki B. Ł. przekraczał stan wody 100 letniej o 10 cm. Rzędna w okolicy mostu wynosiła 185.07 m, a na działce nr ewid. [...] oddalonej od mostu około 440 m osiągnęła rzędną 184.63 m, co przekłada się na zasięg w dnie rowu do budynku gospodarczego (lica od budynku mieszkalnego) i budynku szklarni na działce nr ewid.[...] Stąd zawilgocenia w tych budynkach i wykwity solne na ścianach. Nie ulega wątpliwości, jak stwierdza biegły, że wody atmosferyczne z obydwu działek spływały i spływają do rowu odpływowego przebiegającego w granicy rozgraniczenia obydwóch działek. Z działki nr ewid.[...] są to wody spływające z powierzchni dachowych budynków i terenu działki (rury zrzutowe), natomiast z terenu działki nr ewid. [...] poprzez skarpę nad rowem granicznym. W opinii hydrogeologicznej z kwietnia 2015 r. biegły uwzględnił planowany przez H. J. sposób zagospodarowania działki nr [...], to jest utwardzenie jej części kostką brukową, według istniejącego okrawężnikowania na długości około 32 m. W suplemencie ze stycznia 2017 r. zagadnienie to dodatkowo wyjaśnił. Biegły uznał, iż na skutek utwardzenia terenu działki kostką brukową zmieni się radykalnie natężenie spływu wód powierzchniowych z 0.402 m3/600s do 0.805m3/600s. W tej sytuacji, jak stwierdza, z ostrożności wynikającej z niewiedzy co do zamierzonego zagospodarowania powierzchni dz. Nr [...], zapisał o spływie mogącym powodować przy ekstremalnych opadach szkody na działce nr [...], co wiąże się z wykonaniem urządzeń zapobiegającym szkodom. Oględziny przeprowadzone w dniu 26 czerwca 2016 r. oraz w dniu 6 marca 2017 r. nie wykazały, aby po utwardzeniu terenu kostką brukową doszło do kierowania wód opadowych na grunt sąsiedni ze szkodą dla tego gruntu. Natomiast w toku tych oględzin ustalono, iż z dachu budynku gospodarczego posadowionego na działce wnioskodawcy nr ewid.[...] kierowane są wody na działkę nr [...], a na budynku mieszkalnym wnioskodawcy występują zawilgocenia wywołane nieszczelnością rynny na tym budynku. Według opinii biegłego J. M. szkody związane ze zamianami dokonanymi na gruncie M. i H. J. mogą dopiero ewentualnie powstać i mogą się one wiązać ewentualnie jedynie z pracami wykonanymi przez właścicieli tej działki w 2015 r., to jest z utwardzeniem powierzchni działki kostką brukową. Biegli wykluczyli możliwość powstawania szkód na działce nr [...], w tym stwierdzonych w 2012 r. zawilgoceń ścian budynków, z powodu podniesienia terenu działki nr ewid. [...]. Szkody, które mogą powstać na gruncie K. i H. K. z powodu zmian dokonanych na gruncie M. i H. J. (utwardzenie części gruntu kostką brukową) mają więc charakter hipotetyczny. W ocenie organu odwoławczego, a wbrew stanowisku skarżącego zawartemu w odwołaniu oraz w piśmie z dnia 6 lutego 2017 r., nie można odmówić sporządzonej przez biegłego J. M. w kwietniu 2015 r. opinii wartości dowodowej. Dodatkowo opinia ta została uzupełniona o suplement ze stycznia 2017 r. Wbrew sugestiom skarżącego nie jest to opinia bazująca jedynie na poprzednich opiniach biegłych. Biegły J. M. jest biegłym sądowym w zakresie geologii – specjalność hydrogeologia, w wybór biegłego o tej specjalizacji był realizacją zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 878/13. Biegły dokonał samodzielnych ustaleń w sprawie będącej przedmiotem postępowania uwzględniając wskazówki Sądu, przeprowadził oględziny oraz odpowiednie pomiary w terenie, a ustalenia oparł na możliwych do uzyskania w tej sprawie dokumentach oraz wyjaśnieniach stron. Opinia w sposób wszechstronny przedstawia zagadnienie stosunków wodnych na terenie objętym analizą, zawiera stosowne obliczenia matematyczne w zakresie oszacowania wielkości i natężenia spływu wód powierzchniowych oraz załączniki w postaci map terenu i dokumentów z przeprowadzonych badań geologicznych, a wnioski zawarte w części końcowej opinii są niesprzeczne z jej częścią analityczną. Brak jest także podstaw do kwestionowania założeń, na podstawie których biegły oszacował wielkość spływu powierzchniowego w obrębie działek. Sporządzona opinia wraz z suplementem stanowi istotny element postępowania dowodowego w sprawie, gdyż ocena zagadnienia naruszenia stosunków wodnych wymaga wiedzy fachowej. Opinia biegłego wraz z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym nie dała podstaw do stwierdzenia, że na skutek działań właścicieli działki nr ewid. [...] doszło do zmiany stosunków wodnych, które oddziałują negatywnie na grunt sąsiedni, to jest działkę nr ewid.[...], powodując szkody na tym gruncie. Skoro nie wykazany został związek pomiędzy działaniami właścicieli, a szkodami stwierdzonymi na gruncie sąsiednim, to brak jest podstaw do nakazania właścicielom tej działki przywrócenia stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Skargę na powyższą decyzję złożył R. K. reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B. zarzucając decyzji naruszenie przepisów: - art. 29 ust 1 pkt 1 i ust 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – prawo wodne - art. 107 § 3 k.p.a. - art. 8 k.p.a. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz 1369 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). W ocenie sądu organy administracji obu instancji prawidłowo wyjaśniły i oceniły wszystkie istotne okoliczności w niniejszej sprawie, stosownie do wymogów wynikających z art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do stwierdzenia, że nie zachodziły podstawy do nałożenia na M. i H. małż. J. współwłaścicielom działki nr ewid. [...] w miejscowości S. G. B. obowiązku przywrócenia poprzedniego stanu ukształtowania gruntu oraz odmowy nakazania wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Materialną podstawą tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne. W myśl art. 29 ust 3 jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. W świetle przytoczonego wyżej przepisu wydanie decyzji nakazującej właścicielowi gruntu podjęcie działań polegających na przywróceniu stanu poprzedniego gruntu lub zrealizowanie urządzeń uniemożliwiających powstanie szkód możliwe jest jedynie wówczas, gdy stwierdzone zostanie przez organy administracji, że po pierwsze właściciel ten dokonał zmiany stanu wody na swojej nieruchomości, a po drugie spowodowane zmiany wywołują szkody na sąsiednich nieruchomościach. Zawsze musi istnieć związek przyczynowy między zachowaniem się właściciela gruntu i bezpośrednim skutkiem takiego zachowania, jakim ma być wyrządzenie szkody na gruncie sąsiednim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podziela poglądy zaakcentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołujące się na orzecznictwo sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 1035/15. Art. 29 ust 3 prawa wodnego nie jest przepisem mającym zapobiegać szkodom hipotetycznym, mogącym powstać w przyszłości. Z treści tego przepisu w sposób jednoznaczny wynika kompetencja organu do nałożenia na właściciela gruntu obowiązków o charakterze "naprawczym", a więc przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom. Chodzi w tym przypadku o szkody już powstałe, a nie szkody, jakie mogą powstać w przyszłości. W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie noszą dowolności wyczerpujące ustalenia organu administracji, że na gruncie sąsiednim, to jest działce nr ewid. [...] będącej własności M. i H. J. nie doszło do zmiany stosunków wodnych, w szczególności do zmiany kierunku spływu wód, które szkodliwie wpływają na grunt sąsiedni, to jest działkę nr ewid.[...] będącą własnością K. i H. małż. K. . Możliwość jedynie wystąpienia ewentualnych szkód w przypadku ekstremalnych opadów deszczu, wynikająca z utworzenia skarpy po częściowym podniesieniu i utwardzeniu kostką brukową terenu tej działki nie uprawnia do wydania nakazu na podstawie art. 29 ust 3 ustawy Prawo wodne. Podnieść należy również, że organy administracji stosownie do art. 153 p.p.s.a. zebrały materiał dowodowy i dokonały jego oceny. Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2013 w sprawie sygn. akt II SA/Lu 878/13 zgodnie ze wskazaniami uzupełniono postępowanie dowodowe o opinię biegłego w zakresie hydrologii i wiertnictwa hydrologicznego J. M. z kwietnia 2015 r. Natomiast w postępowaniu odwoławczym uzupełniono dodatkowo materiał dowodowy o wyjaśnienia biegłego oraz oględziny terenu. Wskazać należy, że w toku postępowania strony oraz ich pełnomocnicy składali dodatkowe wyjaśnienia. Wbrew zarzutom strony skarżącej organy obu instancji wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zgodnie z wymaganiami art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. W ocenie sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Ponadto sąd nie dopatrzył się naruszenia w niniejszej sprawie innych przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) skargę oddalił.