II SA/Lu 715/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania działek za mienie gminne p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Strona skarżąca wezwana do nadesłania m.in. oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania oraz dokumentów źródłowych wskazujących na terminy ich ponoszenia nadesłała jedynie paragon z apteki z dnia 29 listopada 2011 r. Ponadto strona skarżąca nadesłała potwierdzenie odbioru/wypłaty emerytury swojej oraz żony i zaświadczenie z urzędu gminy, z którego wynika, iż strona skarżąca nie figuruje w rejestrach podatkowych gminy. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia jak osoby bezdomne czy osoby bezrobotne (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724). Zarówno storna skarżąca jak i jej małżonka osiągają dochody (strona skarżąca – emerytura [...] złotych brutto – [...] złotych netto, małżonka strony skarżącej – emerytura [...] złotych brutto – [...] złotych netto). Nie można ich więc zaliczyć do osób ubogich, pozbawionych jakichkolwiek dochodów a tym samym do osób, które nie mają możliwości choć częściowego partycypowania w kosztach postępowania. Tym samym nie można przyjąć, aby strona skarżąca wykazała, że zasadnym jest uwzględnienie w całości jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. W sprawie niniejszej strona skarżąca nie wykazała także, aby poniesienie pełnych kosztów postępowania skutkowało uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Nie nadsyłając bowiem oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego uniemożliwiła ona ocenę tego czy i jakie koszty sądowe ponoszone przez nią spowodują uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej żony. Z tego powodu referendarz sądowy nie mógł przyznać stornie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.