II SA/Lu 725/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a I. przyznać J. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz pełnoletnim synem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty żony w kwocie [...] złotych brutto. Skarżący wykazał, że posiada oszczędności w kwocie [...] złotych oraz, iż jest właścicielem nieruchomości o powierzchni [...] ha. Skarżący oświadczył, że nie pracuje, gdyż opiekuje się chorą żoną, który wymaga stałej opieki. Żona skarżącego ma uszkodzony mózg, nie chodzi, wymaga karmienia bezpośrednio do żołądka. Syn skarżącego od dnia 1 października 2014 r. rozpoczyna studia w Warszawie. Skarżący wykazał, że na poczet jego stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego składają się wydatki na opał – [...] złotych. gaz – [...] złotych, wodę – [...] złotych telefon – [...] złotych oraz leki i pieluchy – [...] złotych. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący nadesłał oświadczenie z dnia 14 września 2014 r., z którego wynika, że oszczędności przeznaczone są na rehabilitację żony, utrzymanie studiującego syna oraz zabezpieczają wydatki na wypadek śmierci żony. Z nadesłanej decyzji KRUS dotyczącej renty żony wynika, że otrzymuje ona rentę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Skarżący wraz z żoną oraz synem utrzymuje się jedynie z renty żony w kwocie [...] złotych netto, co daje miesięcznie na osobę w rodzinie skarżącego kwotę dochodu [...] złotych. Posiadane zaś oszczędności w kwocie [...] złotych przeznaczone są na rehabilitację żony oraz koszty utrzymania syna na studiach. Oszczędności te zabezpieczają zatem wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego rodziny skarżącego. Mając zaś na uwadze skromne miesięczne dochody rodziny skarżącego, które w ocenie referendarza sądowego nie zabezpieczają możliwości poniesienia kosztów utrzymania koniecznego rodziny skarżącego, przyjąć należy, że uszczuplenie oszczędności uniemożliwi skarżącemu pokrycie kosztów utrzymania koniecznego. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jego żądanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe zaś postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.