II SA/Lu 750/07

PostanowienieWSA w Lublinie2007-11-22

Skład orzekający: Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, gdy skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym. Sama wysokość opłaty nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania, zwłaszcza gdy istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty w przypadku uwzględnienia skargi.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która ustaliła jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Lublin, dnia 22 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. C. K.i w dniu 3 września 2007 r. złożył do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia [..]., znak: [..], którą ustalono skarżącemu jednorazową opłatę w kwocie 1.812 zł z tytułu wzrostu wartości zbytych nieruchomości. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności świadczących, że wykonanie przez organ zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Brak uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu powoduje, że Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 4 kwietnia 2006 r., II OZ 362/06, niepubl.). Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności usprawiedliwiających wniosek. Wysokość opłaty ustalona zaskarżoną decyzją nie pozwala bowiem – w ocenie Sądu – na przyjęcie, iż jej uiszczenie przez skarżącego wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżący mógłby otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienia NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04, niepubl. oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LexPolonica nr 375764). Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło