II SA/Lu 757/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej p o s t a n a w i a przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Strona skarżąca T. G. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292, 80 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że utrzymuje ona gospodarstwo domowe prowadzone wspólnie z synem i wnukiem, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni [...] m2 z renty w kwocie [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się miesięczne wydatki za mieszkanie w kwocie [...] złotych, miesięczne wydatki za gaz w kwocie [...] złotych oraz wydatki ponoszone, co dwa miesiące za energię elektryczną w kwocie [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania strony skarżącej, przy uwzględnieniu ½ kwoty wydatków za energię elektryczną, czyli kwoty, którą miesięcznie powinna zaoszczędzić strona skarżąca, aby uiścić opłatą za okres dwu miesięcy wynoszą [...] złotych. Po poniesieniu wykazanych przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego pozostaje jej kwota [...] złotych. Porównanie tej kwoty do kwoty minimalnego wynagrodzenia brutto adwokata wskazuje, że strona skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru. Będąc zaś zobowiązaną do poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru dla reprezentowania jej w sprawie niniejszej strona skarżąca musiałaby przeznaczyć na ten cel część środków, które przeznacza na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego co przesądza o tym, że poniesienie minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru wiązać się będzie dla strony skarżącej z uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.