II SA/Lu 759/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki p o s t a n a w i a odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat P. R. wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały uiszczone w całości ani w części. W uzasadnieniu wniosku adwokat P. R. podniósł, że po wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu skarżącego zapoznał się z aktami sprawy II SA/Lu 759/08, sporządził ich fotokopię i w dniu 20 marca 2013 r. wystosował pismo do skarżącego, w którym wzywał go do skontaktował się. W odpowiedzi na wezwanie skarżący skontaktował się z wnioskodawcą i poinformował go, że wystosował do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. pismo, w którym oświadcza, iż zwalnia wnioskodawcę w niniejszej sprawie z obowiązków pełnomocnika. Okręgowa Rada Adwokacka w L. pismem z dnia 29 maja 2013 r. poinformowała wnioskodawcę, że w jego miejsce w niniejszej sprawie dla skarżącego wyznaczony został inny adwokat. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) zwane dalej "rozporządzeniem". Paragraf 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia normuje wysokość stawek minimalnych należnych adwokatowi za zastępstwo procesowe świadczone przez niego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wysokość stawek minimalnych należnych za udział w pierwszoinstancyjnym postępowaniu sądowoadministracyjnym normuje § 18 ust. 1 rozporządzenia zaś § 18 ust. 2 rozporządzenia normuje wysokość stawek minimalnych należnych za udział w drugoinstancyjnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wnioskodawca wyznaczony została pełnomocnikiem skarżącego po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 759/08 oddalającego skargę. Zatem wnioskodawca wyznaczony została pełnomocnikiem z urzędu skarżącego po zakończeniu postępowania pierwszoinstancyjnego. Tym samym reprezentował on skarżącego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Katalog czynności adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, za które przysługuje mu wynagrodzenie, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ma charakter zamknięty (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1000/10 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Reprezentując skarżącego w niniejszej sprawie wnioskodawca zapoznał się z aktami sprawy, sporządził ich fotokopie i wystosował pismo do skarżącego. Żadna z tych czynności nie mieści się w unormowanym w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia katalogu czynności adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji, za które przysługuje mu wynagrodzenie. Tym samym brak jest podstaw do przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zapoznanie się z aktami sprawy i sporządzenie ich fotokopii oraz wystosowanie pisma do skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I OZ 790/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych i postanowienie NSA z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na względzie powyższe należało orzec jak na wstępie postanowienia.