II SA/Lu 759/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a przyznać S. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 100 (sto) złotych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.. Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego, w ramach którego [...] ha przeznaczone jest pod uprawy na potrzeby własne, [...] ha zajmuje podwórze z budynkiem gospodarczym o powierzchni [...] m2. Do skarżącego należy [...] kur i [...] kaczki. Na koszty utrzymania skarżącego składają się wydatki na utrzymanie domu, opłaty za media, koszty leczenia i rehabilitacji podatek od nieruchomości, wydatki związane z gospodarstwem rolnym. W piśmie z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że na jego stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego składają się wydatki na energie elektryczną – [...] złotych, podatek rolny – [...] złotych, ubezpieczenie społeczne – [...] złotych, opłata za wodę [...] złotych, zakup gazu (w butli) [...] złotych, abonament telefoniczny – [...] złotych, środki czystości – [...] złotych, wywóz szamba – [...] złotych, opłaty za usługi rolnicze – [...] złotych, zakup opału na zimę – [...] złotych, leczenie – [...] złotych, zakup paliwa – [...] złotych i zakup żywności – [...] złotych. Do pisma skarżący dołączył paragony, dowody zapłaty oraz faktury VAT. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Żadna z wymienionych sytuacji nie zachodzi w sprawie niniejszej. Skarżący osiąga dochód, którego wysokość pozwala pokryć mu wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego, ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i jest właścicielem nieruchomości rolnej. Nie można więc przyjąć, aby był pozbawiony środków do życia bądź, aby środki którymi dysponuje nie były w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest niezasadny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał jednak, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto zaś miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą [...] złotych. Tym samym po poniesieniu kosztów utrzymania koniecznego skarżącemu pozostaje kwota [...]złotych. Może on więc przeznaczyć kwotę nie wyższą od 100 złotych na poczet kosztów niniejszego postępowania bez narażenia się na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Minimalne koszty ustanowienia adwokata z wyboru wynoszą 480 złotych netto. Poniesienie więc kosztów ustanowienia adwokata z wyboru wiązałoby się dla skarżącego z powstaniem uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów referendarz sądowy zwolnił skarżącego od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 100 złotych i ustanowił dla niego adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.