II SA/Lu 76/16
PostanowienieWSA w Lublinie2017-06-21
Skład orzekający: Maria Wieczorek- Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dopuszczalny, gdy strona wniosła jednocześnie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest niedopuszczalny, gdy strona jednocześnie złożyła środek zaskarżenia (zażalenie) od postanowienia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu. Dzieje się tak z powodu konkurencyjności wniosków i sprzeczności ich podstaw prawnych. Wniosek o przywrócenie terminu zakłada uchybienie terminowi bez winy strony, podczas gdy środek zaskarżenia zakłada, że do uchybienia nie doszło.Stan faktyczny
Skarżący A. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie z dnia 13 września 2016 r. WSA postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną z powodu wniesienia jej po terminie. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na to postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. NSA oddalił zażalenie. WSA rozpatrywał wniosek o przywrócenie terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek- Zalewska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za świadczeń za nienależnie pobrane; w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 76/16 p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 13 września 2016 r. oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za świadczeń za nienależnie pobrane. Skarżący wniósł w terminie o sporządzenie uzasadnienia powyższego orzeczenia, które zostało doręczone stronie w dniu 10 listopada 2016 r. W dniu 14 grudnia 2016 r. (koperta) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, którą następnie Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r., z uwagi na wniesienie jej po terminie. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, a także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, w uzasadnieniu którego wniósł o rozpatrzenie w pierwszej kolejności zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. (sygn. akt I OZ 786/17) zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co na następuje:
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, wyłączają się.
W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminowi do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej dochodzi do kolizji wskazanych środków prawnych. Dzieje się tak, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99, lex nr 110599; z dnia 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01, lex nr 52578; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, lex nr 53302 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 61/04; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I FZ 39/13, CBOSA).
Skoro w niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, to jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku, jest niedopuszczalny.
Wobec powyższego należy wskazać, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 r. należy uznać za niedopuszczalny i odrzucić na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło