II SA/Lu 784/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na odbieranie odpadów w zakresie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 784/08 p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić [...] A. M. uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł (sto złotych). Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. Z. na opisaną w sentencji decyzję. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzony na wniosek Z. Z. został doręczony zainteresowanemu w dniu 3 marca 2009 r. Następnie w dniu 2 kwietnia 2009 r. (data stempla pocztowego) została wniesiona przez umocowanego [...] skarga kasacyjna od powyższego wyroku. Pełnomocnik skarżącego nakleił na oryginał skargi kasacyjnej znaczki opłaty sądowej o wartości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dowodu uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego dołączył do akta sprawy dowód uiszczonej w dniu 12 maja 2009 r. opłaty sadowej w wysokości 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie, art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Natomiast w świetle art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W powyższej normie jednoznacznie przesądzono formę wnoszenia opłat w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis nie ujmuje możliwości uiszczenia wpisu w znaczkach opłaty sądowej. Ponadto zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga w przedmiotowej sprawie podlegała wpisowi stałemu w kwocie 200 zł, w związku z czym wpis od skargi kasacyjnej w tej sprawie jest również wpisem stałym i wynosi 100 zł (§ 3 w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.). Nadmienić należy, iż uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na nie wniesieniu takiej opłaty, na wniesieniu jej w kwocie niższej niż określona w przepisach powołanego rozporządzenia, jak również w opłaceniu jej w znaczkach opłaty sądowej (por. np. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r. FZ 28/04 (ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 4), postanowienie NSA z dnia 21 października 2004 r. OSK 415/04 (niepubl.), postanowienie NSA z dnia 14 października 2004 r. FSK 439/04 (niepubl.). Zatem, skoro skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została wniesiona przez kwalifikowanego pełnomocnika, a wpis od niej mający charakter stały uiszczono w znaczkach opłaty sądowej, czyli w formie nieprzewidzianej w treści przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 219 § 2 i art. 221 p.p.s.a. Wyjaśnić również należy, iż nie mogło odnieść żadnego skutku prawnego uiszczenie (w odpowiedzi na wezwanie Sądu) w dniu 12 maja 2009 r. opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w należytej wysokości i formie. W tym miejscu wskazać należy, iż wezwanie skierowane do pełnomocnika nie zobowiązywało do uiszczenia wpisu, lecz do złożenia dowodu potwierdzającego jego uiszczenie w dopuszczalnym terminie. Sąd bowiem w ramach badania wymogów formalnych skargi przypuszczał, iż oprócz naklejenia znaków opłaty sądowej, skarga kasacyjna mogła zostać opłacona we właściwy wskazany powyżej sposób. Bezspornym jest, iż za prawnie skuteczne można uznać jedynie uiszczenie przez radcę prawnego wpisu stałego od skargi kasacyjnej po wniesieniu skargi kasacyjnej, ale przed upływem terminu do jego wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70 Lex nr 1226; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2002 r., III RN 73/02, niepubl, M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B.Gruszczynski , A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 548). W przedmiotowej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 3 marca 2009 r., a zatem termin zarówno do wniesienia skargi kasacyjnej, jak i jej opłacenia minął z dniem 2 kwietnia 2009 r.. Opłacenie pisma po tej dacie nie jest skuteczne i zobowiązuje Sąd wyłącznie do orzeczenia zwrotu uiszczonej kwoty. Konkludując w niniejszej sprawie od skargi kasacyjnej nie uiszczono należnego wpisu stałego, tak przy wniesieniu skargi kasacyjnej jak i przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Skarga zatem podlegała odrzuceniu stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.