II SA/Lu 790/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dokumentu p o s t a n a w i a I. przyznać I. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w dziewiętnastowiecznym drewnianym domu, w którym zajmuje jedno pomieszczenie i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w kwocie [...] złotych. Do strony skarżącej należy nieruchomość o powierzchni [...] m2, na której znajduje się zamieszkiwany przez nią dom. Strona skarżąca jest inwalidą II – giej grupy cierpiącym na szereg schorzeń. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią minimalnych kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego a w konsekwencji, iż nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sprawie niniejszej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2011 r. uwzględniono w całości wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Tym samym niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy traktować w istocie, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W toku postępowania sądowego prawo pomocy przyznaje się bowiem tylko raz. Na obecnym etapie niniejszego postępowania ustanowienie adwokata związane jest ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej bądź sporządzeniem opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata z tego tytułu wynosi 180 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 221,40 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Uiszczenie przez stronę skarżącą minimalnej stawki wynagrodzenia adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej bądź sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej skutkować będzie tym, że z dochodu strony skarżącej pozostanie kwota [...] złotych. Kwota ta z pewnością nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek wydatków składających się na koszty utrzymania koniecznego. Dlatego referendarz sądowy uznał, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Odnośnie natomiast żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że strona skarżąca została w sprawie niniejszej zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i tym samym na mocy art. 239 pkt 4 p.p.s.a. nie musi uiszczać żadnych kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą. Tak więc ponowne żądanie strony skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne, co skutkuje odmową jego uwzględnienia. Uprzednie przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i obecne uwzględnienie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy skutkuje w istocie przyznaniem w toku niniejszego postępowania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za rozstrzygnięciem tym przemawia sytuacja materialna strony skarżącej. Dochód jej jest bowiem na tyle niskie, że uiszczenie z niego któregokolwiek z kosztów postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Skoro zaś poniesienie każdego z kosztów postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego mu a art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nakazuje przyznać prawo pomocy, gdy strona wykaże, że poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego przyjąć należało, iż strona skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.