II SA/Lu 800/11

PostanowienieWSA w Lublinie2011-11-25

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący mogą otrzymać prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w zakresie całkowitym lub częściowym na podstawie ich sytuacji majątkowej i dochodowej?
Ratio decidendi
Skarżący nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego prawo pomocy przyznano im częściowo poprzez zwolnienie od opłat sądowych, natomiast odmówiono ustanowienia adwokata z urzędu, gdyż mogą ponieść jego wynagrodzenie bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący J. O. i K. O. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie wydania nakazu wykonania robót budowlanych. Skarżący wykazali swoje dochody z emerytury, renty oraz gospodarstwa rolnego, a także koszty utrzymania koniecznego. Wskazali, że po pokryciu tych kosztów pozostają im środki na inne wydatki, ale nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych; odmówiono ustanowienia adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. i K. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. O. i K. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a I. przyznać J. O. i K. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. J. O. i K. O., zwani dalej "skarżącymi", wnieśli na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonali wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczeń skarżących oraz nadesłanego nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2011 r. dotyczącego podatku rolnego referendarz sądowy ustalił, że skarżący są rodziną, prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżąca jest matką skarżącego. Na dochód gospodarstwa domowego skarżących składa się emerytura skarżącej w kwocie [...] złotych netto, renta skarżącego w kwocie [...] złotych netto oraz dochód z uprawy należącego do skarżącego gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowych. Dochód z uprawy tego gospodarstwa rolnego wynosi rocznie [...] złotych – [...] złotych miesięczne. Dochód z uprawy gospodarstwa rolnego obliczono z wykorzystaniem wskaźnika wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego opublikowanego w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2011 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2010 r. (M.P. z 2011 r. Nr 87, poz. 917). Łączny średni, miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżących wynoszą [...] złotych. Przy czym do kosztów tych referendarz sądowy nie zaliczył kosztów zakupu podgrzewacza do wody. Wydatek ten ma bowiem charakter jednorazowy a nie cykliczny a ponadto skarżący nie wskazali kiedy go ponieśli. Skarżący podkreślili, że środki finansowe pozostałe po poniesieniu przez nich wykazanych kosztów utrzymania koniecznego przeznaczane są na zakup ubrań, środków czystości, opłatę za wodę i zakup książek. Podkreślili oni również, że muszą jeszcze zakupić węgiel na zimę. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 80 m2, w którym zamieszkują. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, aby nie mieli możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca jak i skarżący osiągają dochód i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Ponadto skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Nie można ich, więc zaliczyć do osób ubogich, pozostających w niedostatku, które nie posiadają żadnych środków finansowych i które nie mają możliwości pozyskania tych środków. Skarżący wykazali natomiast, że nie są w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie ponieść opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.ps.a.). W związku z tym, że skarżący nie wnosili o przeprowadzenie czynności skutkujących ponoszeniem przez Sąd wydatków nie są zobowiązani do ich zwrotu. Ciąży więc na nich jedynie obowiązek ponoszenia opłat sądowych. Opłaty sądowe związane z niniejszą sprawą prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Natomiast stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu wynosi 240,00 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego skarżących, przy uwzględnieniu wykazanych kosztów utrzymaniu koniecznego oraz tego, iż z kwoty pozostającej po ich poniesieniu zakupione muszą być ubrania, środki czystości i poniesione opłaty za wodę prowadzi do wniosku, że poniesienie przez skarżących opłat sądowych spowoduje uszczerbek w ich kosztach utrzymania koniecznego. Zwłaszcza, że jak podkreślili skarżący muszą jeszcze z pozostających środków ponieść koszty zakupu węgla. Natomiast porównanie wysokość minimalnego wynagrodzenia adwokata do wysokości dochodów skarżących, przy uwzględnieniu wysokości wykazanych kosztów utrzymania koniecznego wskazuje, że mogą oni ponieść to wynagrodzenie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło