II SA/Lu 804/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Inne z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej p o s t a n a w i a przyznać M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.. Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z emerytury swojej w kwocie [...]złotych netto oraz emerytury żony w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego, nie obejmujące kosztów wyżywienia oraz zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży wynoszą [...] złotych. Ponadto skarżący ponosi koszty ubezpieczenia samochodu – [...] złotych, ubezpieczenia domu – [...] złotych, przeglądu samochodu – [...] złotych oraz podatku rolnego – [...] złotych. Skarżący spłaca pożyczkę w wysokości [...] złotych zaciągniętą na remont domu. Skarżący jest właścicielem samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 2007., działki o powierzchni [...] arów na której jest siedlisko i las. Skarżący podkreślił, że wraz z żoną żyje w ubóstwie, nie stać go na kupno wszystkich leków, leczenie wyjazdy do lekarza i resztę podstawowych potrzeb. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Druga z powyższych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Po poniesieniu wykazanych przez skarżącego miesięcznych kosztów utrzymania na poczet wydatków związanych z miesięcznymi kosztami wyżywienia dwuosobowej rodziny oraz zakupu dla niej środków czystości i higieny osobistej i odzieży pozostaje kwota [...]złotych, co daje na osobę kwotę [...]złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z zakupem dla jednej osoby podstawowych produktów spożywczych oraz środków czystości i higieny osobistej i odzieży. Przyjąć w związku z tym należy, że dochód gospodarstwa domowego skarżącego nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Dlatego zasadnym jest uwzględnienie w całości wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na względzie powyższe, starszy referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.