II SA/Lu 812/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Wraz z powyższą skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku tym podniosła, iż przeznaczony do rozbiórki obiekt jest jej niezbędny w codziennych czynnościach życiowych. Skarżąca składuje w nim węgiel i drewno na opał, przechowuje sprzęt ogrodniczy oraz magazynuje płody rolne. Wykonanie zaskarżonej decyzji zmusiłoby skarżącą do opuszczenia jej miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., Nr [...] nakazał M. W. – jako inwestorowi – dokonanie rozbiórki samowolnie pobudowanego budynku gospodarczego, posiadającego wymiary zewnętrzne ok. 6,05 x 3,80 mb i wysokość całkowitą ok. 4,15 mb, zlokalizowanego na działce nr ewid. 392/1 w H. przy ul. [...] Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., Nr [...] i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozbiórka obiektu budowlanego w większości przypadków powoduje bowiem trudne do odwrócenia skutki (co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 276/05). Wynika to z faktu, iż przywrócenie stanu sprzed wykonania takiej decyzji, tj. zrealizowanie na nowo rozebranego obiektu, zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to nakładami siły. Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.