II SA/Lu 812/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 812/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W dniu 5 marca 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, załączając taki wniosek. Skarżąca wskazała, że nie zachowała przedmiotowego terminu z powodu przewlekłej choroby nerwicowej i sercowej. Podniosła, iż stan swojej choroby udowodni zaświadczeniami lekarskimi, które dostarczy niebawem. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 11 marca 2013 r. wezwano skarżącą do nadesłania zaświadczenia lekarskiego, o jakim mowa w jej wniosku z dnia 5 marca 2013 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem nieuwzględnienia wniosku. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2013 r. (potwierdzenie odbioru - k. 107 akt adm.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 22 marca 2013 r. wyjaśniła, że nie może uzyskać zaświadczenia lekarskiego, ponieważ jest ono płatne, a nie stać jej na kolejne wydatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w jego uchybieniu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W judykaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 577/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku zapadłego w dniu 21 lutego 2013 r., który to termin upłynął w dniu 28 lutego 2013 r. Przedmiotowy wniosek skarżąca złożyła osobiście w Biurze Podawczym tutejszego Sądu w dniu 5 marca 2013 r., dokonując jednocześnie czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przeszkodą w jego zachowaniu były problemy zdrowotne skarżącej. Argumentacja skarżącej ma jednak charakter lakoniczny i w żaden sposób nie wskazuje na związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy uchybieniem przedmiotowego terminu, a złym stanem jej zdrowia. Ponadto skarżąca w żaden sposób nie uwiarygodniła tego, że cierpi na przewlekłą chorobę nerwicową i sercową. Skarżąca w swym wniosku wprawdzie zapewniała, że uzupełni go o stosowne zaświadczenia lekarskie, jednak pomimo wezwania jej przez Sąd do złożenia wspomnianego zaświadczenia, nie przedłożyła żadnego dokumentu. W związku z powyższym należy uznać, że M. W. nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, a tym samym jej wniosek o przywrócenie tego terminu okazał się bezzasadny. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.