II SA/Lu 815/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. Prezydent Miasta L. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Przedsiębiorstwu [...] w L. Sp. z o.o., pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami, na działkach nr ew.: [...] [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] ([...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] ([...] przy ul. [...] w L.. W uzasadnieniu decyzji podał, że załączony do wniosku projekt budowlany spełnia warunki określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Przed wydaniem decyzji sprawdzono zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, oraz zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami w tym przepisami techniczno – budowlanymi. Sprawdzono także kompletność projektu budowlanego, posiadanie przez inwestora wymaganych opinii, uzgodnień, pozwolenia sprawdzeń, a także wykonanie i sprawdzenie projektu budowalnego prze osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane, należące do izb samorządu zawodowego. Organ I instancji zaznaczył, że inwestor postanowieniem wydanym z up. Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2021r. uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych zawartych w art. 53 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz w § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych, w zakresie lokalizacji sieci kanalizacji sanitarnej oraz prowadzenia robót ziemnych na terenie działki [...]. Dodatkowo decyzją Prezydenta Miasta L., z dnia [...] sierpnia 2016 r. dla budowy i przebudowy kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej w dzielnicach: S., P. oraz Z. w L. stwierdzono brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, nie określono wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Organ wskazał również, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2020r. zarządca drogi udzielił inwestorowi zgody na lokalizację sieci kanalizacyjnej w pasie drogowym ulicy [...]. Odnosząc się do wniesionych w trakcie postępowania uwag stron Prezydent Miasta L. stwierdził, że przedmiotowe zastrzeżenia nie dotyczyły bezpośrednio postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej, lecz faz inwestycji, które odbywały się przed jego wszczęciem (uzgodnienie lokalizacji sieci w pasie drogowym) lub będą miały miejsce na etapie wykonawstwa robót budowlanych i po jego zakończeniu. Ponadto zastrzeżenia odnosiły się do działek stanowiących pas drogowy, co do których inwestor posiada prawo do dysponowania na cele budowlane. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, organ I instancji orzekł, iż wniesione zastrzeżenia nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji niezgodnej z wnioskiem inwestora. Po rozpoznania odwołania A. S. współwłaściciela działki nr ew. [...], który zarzucił, że projekt budowy sieci kanalizacji sanitarnej uwzględniając rzędne posadowienia włazów oraz wpustów ulicznych zaprojektowanych do rzędnej wysokości niwelety jezdni, która jest niezgodna w stosunku do koncepcji budowy bocznego odcinka drogi oznaczonego jako sięgacz S2 (pismo z Urzędu Miasta L. W. G. Komunalnej z dnia [...].01.2007r. , znak: [...]) sankcjonuje samowolę budowlaną, stanowi bowiem podstawę do dalszych prac w zakresie budowy drogi, zawiera docelowe rozwiązania projektowe dla tego fragmentu drogi, a jego zatwierdzenie sankcjonuje bezprawne działanie osób trzecich względem tego odcinka drogi oraz unieważni obowiązującą koncepcję budowy sięgacza S2; inwestycja zrealizowana w oparciu o zatwierdzony projekt będzie oddziaływać na jego nieruchomość wystąpi bowiem konieczność przebudowy ogrodzenia, bramy wjazdowej oraz budynku gospodarczego, z uwagi na zaprojektowanie rzędnych posadowienia włazów oraz wpustów ulicznych do rzędnej wysokości niwelety jedni w sposób odmienny niż aktualna koncepcja budowy jezdni (sięgacza ul. [...]) oraz nieuwzględnienie toczącego się postępowania prowadzonego przez zarządcę drogi, tj. Zarząd Dróg i Mostów w L. w zakresie zmiany stosunków wodnych, poprzez samowolne podniesienie przez właścicieli działek sąsiadujących z drogą poziomu niwelety bocznego odcinka ul. [...] oznaczonej jako sięgacz S2, którego dotyczy zatwierdzony projekt, Wojewoda decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Organ zaznaczył, że przedmiotem inwestycji jest budowa sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami (odgałęzieniami) do działek. Na obszarze planowanej inwestycji występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, ulice oraz tereny zielone i pola uprawne. Przedłożony projekt budowlany nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska i przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Jest kompletny, został wykonany przez osoby posiadające właściwe uprawnienia budowlane, należące do izby samorządu zawodowego i posiada wszystkie wymagane uzgodnienia. Organ zaznaczył, że poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane) następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy, zwłaszcza techniczno-budowlane wprowadzają określone wymogi, m.in. co do sytuowania obiektu na działce budowlanej. Organ zatwierdzający projekt budowlany nie jest przy tym uprawniony do kwestionowania założeń inwestora. Dokonując badania decyzji o pozwoleniu na budowę w postępowaniu opiera się na danych wynikających ze znajdującej w aktach sprawy dokumentacji projektowej. Tym samym nie podlega ocenie podnoszony problem niezgodności zaprojektowanego dla niniejszej inwestycji przebiegu rzędnej posadowienia włazów oraz wpustów ulicznych w stosunku do rzędnej wysokości niwelety jezdni, która zdaniem skarżącego jest niezgodna w odniesieniu do obowiązującej koncepcji budowy drogi oznaczonej jako sięgacz ul. [...]. Przedmiotowe zagadnienie nie dotyczy postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Art. 35 ust 4 Prawa budowlanego stanowi natomiast, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno- budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego A. S. zarzucił decyzji Wojewody naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. przez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz uchylenie się od podejmowania kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, pominięcie, toczącego się postępowania prowadzonego przez zarządcę drogi tj Zarząd Dróg i Mostów w L. ul. [...] w zakresie zmiany stosunków wodnych, poprzez samowolne podniesienie przez właścicieli działek sąsiadujących z drogą poziomu niwelety bocznego odcinka ul. [...], oznaczonej jako sięgacz S2, którego dotyczy zatwierdzony projekt budowy; naruszenie art. 106 § 5 kpa poprzez niewykonanie decyzji innego organu administracji; naruszenie art. 234 § 2 i § 3 ustawy Prawo wodne poprzez usankcjonowanie przez zarządcę drogi na której będzie realizowana budowa bezprawnych działań polegający na zmianie stosunków wodnych oraz naruszenie art. 5 ust 1 pkt. 9 ustawy Prawo Budowlane poprzez nieuwzględnienie jego interesu skoro inwestycja zrealizowana w oparciu o zatwierdzony projekt będzie obiektywnie oddziaływać na jego nieruchomość, w postaci konieczności przebudowy ogrodzenia, bramy wjazdowej, oraz budynku gospodarczego. Poziom posadowienia włazów oraz wpustów ulicznych przedmiotowej inwestycji zaprojektowano do rzędnej wysokości niwelety jezdni, która jest taka sama jak obecny poziom zawyżonej drogi tj 186,70 n.p.m. natomiast stan poprzedni drogi wynosił od 0,7 do 0,9 m poniżej obecnie zaprojektowanej rzędnej niwelety jezdni. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że Prezydent Miasta L. jest stroną toczącego się od wielu lat postępowania dotyczącego zmiany stosunków wodnych poprzez samowolne zawyżenie przez osoby nieuprawnione poziomu bocznego odcinka ul. [...] w L., oznaczonej jako sięgacz S2, co w jego opinii miało istotny wpływ na nieuwzględnienie wniesionych zastrzeżeń o niezgodności przedstawionego projektu budowy sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami z opracowaną i obowiązującą wysokościową koncepcją budowy bocznego odcinka drogi oznaczonego jako sięgacz S2. W otrzymanych warunkach wjazdu i zjazdu z posesji zarządca drogi wyraźnie wskazał, że rozwiązanie wysokościowe zjazdu i posadowienia bramy wjazdowej oraz ogrodzenia działki należy dostosować do załączonej koncepcji drogowej dzielnicy R. . Zatwierdzony projekt budowy sieci kanalizacyjnej wprowadza zmianę wysokości rzędnej przebiegu zaplanowanej ulicy. Posadowienie włazów oraz wpustów ulicznych zaprojektowano do rzędnej wysokości niwelety jezdni, która jest niezgodna w stosunku do obowiązującej koncepcji budowy bocznego odcinka drogi i nawiązuje do aktualnie zawyżonego poziomu drogi. Inwestycja zrealizowana w oparciu o zatwierdzony projekt będzie obiektywnie oddziaływać na moją nieruchomość. Stan poprzedni drogi wynosił od 0,7 do 0,9 m poniżej obecnie zaprojektowanej rzędnej niwelety jezdni. W celu bezpiecznego wjazdu i zjazdu z drogi na nieruchomość wystąpi konieczność przebudowy ogrodzenia, bramy wjazdowej, oraz budynku gospodarczego, obniży się wartość nieruchomości oraz nastąpi ograniczenie w jej dysponowaniu. Skarżący zaznaczył, że pomimo wiedzy o w/w niezgodności projektu oraz kierunku podejmowanych wcześniej działań Zarządca drogi na której jest realizowana inwestycja nie wniósł na etapie uzgodnień uwag do projektu w zakresie rozwiązań wysokościowych jezdni, które są niezgodne w stosunku do obowiązującej koncepcji budowy bocznego odcinka drogi. Nawiązując natomiast do aktualnie zawyżonego poziomu drogi, akceptuje przedstawiony projekt argumentując zajęte stanowisko art. 39 ust 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych tj. jeżeli budowa, przebudowa lub remont drogi wymagał będzie przełożenia urządzenia lub obiektu koszt tego przełożenia ponosi jego właściciel. Na etapie projektowania inwestycji marginalizuje zatem znaczenie nieprawidłowo zaprojektowanych docelowych rozwiązań wysokościowych dla tego fragmentu drogi. Tymczasem w opinii skarżącego nieuwzględnienie obowiązującego rozwiązania sytuacyjno-wysokościowego w przedstawionym projekcie dla tego fragmentu drogi ma istotny wpływ na głębokość posadowienia przewodów sieci kanalizacyjnej i jej elementów, spowoduje to w przyszłości nieodwracalność zatwierdzonego projektu ze względu na wysokie koszty przebudowy i zmian obniżających przebieg sieci. Skarżący wskazał również na opinię Wydziału Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] sierpnia 2015 r. o konieczności wydania decyzji zobowiązującego sprawcę do przywrócenia stanu poprzedniego drogi, rozwiązania sytuacyjno- wysokościowego dla tego fragmentu drogi. Podniósł ponadto, że nie otrzymał odpowiedzi na swoje pytania dotyczące koncepcji budowy sięgacza S2 czym naruszono naruszył zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu zawartą w art. 10 k.p.a. Zdaniem skarżącego organ uznaniowo przyjął stanowisko zarządcy drogi o prawidłowości wydanych uzgodnień. Zajęcie jego stanowiska po wydaniu decyzji ostatecznej, bez względu na jego istotę, nie konwaliduje wcześniejszego postępowania. Odpowiadając na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia [...] listopada 2021r. o oddalenie skargi wniósł także uczestnik postępowania [...] Przedsiębiorstwo [...] w L. Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezpodstawna. Rację ma organ podnosząc, że decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie nie jest uzależnione od woli organu czy zgody właścicieli lub użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest zaś sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji, zgodnie z wymogami o jakich mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1997r. Prawo budowlane ( Dz. U z 2020r. poz. 1333 ). Jej art. 35 ust. 4 wprost stanowi, że organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli spełnione są wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 , dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust.2 pkt. 9 i 10 ; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7. Organ przeprowadził badanie złożonego projektu budowlanego i trafnie wywiódł, że warunki o jakich mowa w tym przepisie zostały spełnione, sam projekt nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest kompletny i zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r. Prezydent Miasta L. stwierdził również brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie i przebudowie kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej w dzielnicach S., P. oraz Z. w L., obejmującego również ulicę P. . Nie podważa tej oceny również skarżący, uważając jednak, że zatwierdzony projekt wprowadza zamianę wysokości rzędnej przebiegi zaplanowanej ulicy, natomiast posadowienie włazów oraz wpustów ulicznych zaprojektowano do rzędnej wysokości niwelety jezdni, która jest niezgodna w stosunku do obowiązującej koncepcji budowy bocznego odcinka ul. [...] sięgacza S2 i nawiązuje do aktualnie zawyżonego poziomu drogi. Zgodzić się należy z organem, że dokonując badania decyzji o pozwoleniu na budowę opiera się danych wynikających z dokumentacji projektowej. Zaznaczyć też należy, że w ramach badania zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno-budowlanymi nie podlegają weryfikacji organu kwestie techniczne. Art.12 ust. 6 ustawy stanowi, że osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość. Zgodnie natomiast z art. 20 ust.2 Prawa budowlanego, za wyjątkiem inwestycji o których mowa w art. 20 ust.3, to projektant ma zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. W myśl natomiast art. 34 ust. 3d pkt. 3 Prawa budowlanego, projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W oświadczeniu wskazuje się również imiona, nazwiska, numer uprawnień budowlanych lub numer decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych: 1) osób, o których mowa w art. 20 ust.1 pkt.1a , biorących udział w opracowaniu projektu, do którego dołączone jest oświadczenie; 2) projektantów sprawdzających, którzy dokonali sprawdzenia projektu, do którego dołączone jest oświadczenie. Organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest zobowiązany do zbadania, czy zostało złożone oświadczenie projektanta i sprawdzającego projekt o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, stosownie do art. art. 34 ust. 3d pkt. 3 ustawy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 stycznia 2020 r. ( II OSK 2089/18 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ) organ architektoniczno-budowlany nie prowadzi więc własnego, pełnego postępowania dowodowego, a jedynie sprawdza przedłożony projekt budowlany w zakresie wskazanym w przepisach ustawy. Innymi słowy, pełną odpowiedzialność za zgodność projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Wspomniane oświadczenia zostały przez projektantów złożone, nie były także kwestionowane przez skarżącego. Prawdą jest, że nie oznacza to zwolnienia organu administracji z powinności oceny, czy projekt budowlany odpowiada powszechnie obowiązującym przepisom, a ponadto ustosunkowania się do zgłoszonych przez stronę zarzutów skierowanych pod adresem projektu z punktu widzenia zgodności z przepisami. Trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 maja 2019r. ( II OSK 1687/17 opubl. w CBOSA ), że czym innym jest przyjęcie określonych rozwiązań architektonicznych i techniczno - budowlanych, oczekiwanych przez inwestora i zaakceptowanych przez projektanta, zapewnienie projektanta o zgodności tych rozwiązań z przepisami, a czym innym dokonanie oceny przyjętych rozwiązań pod względem zgodności z przepisami przez organ. Należy to do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego (tych ostatnich organów w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 48 – 51 ustawy), wynika to wprost z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, a treść przywołanych art. 20 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy tej reguły nie narusza. Podzielenie odmiennego poglądu oznaczałoby, że opracowany przez projektanta projekt budowlany znalazłby się poza kontrolą organu administracji (w konsekwencji również sądu). Ostatecznie to nie projektant, lecz organ administracji zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę (wznowienie robót). Podzielając ten pogląd należy odnieść go do specyfiki konkretnej inwestycji, tak jak w tym przypadku sieci kanalizacyjnej. Projekt budowlany zawiera decyzję Zastępcy Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w L. z dnia [...] kwietnia 2020r. jako zarządy Dróg i Mostów w L. o zezwoleniu na tymczasową lokalizację sieci kanalizacyjnej z odgałęzieniami sieci wodociągowej oraz likwidację istniejącej sieci wodociągowej m.in. w pasie drogowym ulicy [...] - drogi gminnej nr [...] W decyzji wskazano, że włazy kanalizacji sanitarnej należy zlokalizować w osi pasa ruchu planowanych jezdni, co też w projekcie uwzględniono. W samym projekcie w pkt. 6.2 podano, że zagłębienie kanału i przyłaczy projektowano w nawiązaniu do koncepcji programowo – przestrzennej kanalizacji sanitarnej zlewni kolektora "K" w L. , koncepcji programowo – przestrzennej kanalizacji deszczowej w dzielnicy R. w L., niwelety terenu istniejącego i koncepcyjnego ulicy oraz istniejącego uzbrojenia. Przy ustaleniu spadków kanałów kierowano się wytycznymi technicznymi do projektowania i realizacji sieci, przyłączy oraz urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych zachowując spadek kanału zapewniającego prędkość przepływu ścieków w kanale v=0,8m/s, minimalny spadek dla średnicy DN200 wynosi i=0,5%. Wskazano minimalny spadek przyłączy ( odgałęzień) kanalizacyjnych -1,5% dla średnicy DN150 - 1,0% dla średnicy DN200 oraz spadek maksymalny – 15%-20% dla średnicy DN150 i 10% dla DN200. W pkt. 11 uwagi końcowe zamieszczono natomiast klauzulę, według której przed przystąpieniem do robót wykonawca powinien sprawdzić rzędne wyjścia instalacji kanalizacji sanitarnej z budynku i w razie konieczności zmienić projektowane zagłębienie po konsultacji z właścicielem działki i projektantem. Podano też, że w czasie realizacji należy przestrzegać uwag i zaleceń w decyzji ZDiM L.. Nie podano wprawdzie o jaką decyzje chodzi, jej numer decyzji wskazuje jednak , że jest to powołana już decyzja Zastępcy Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w L. z dnia [...] kwietnia 2020r. Biorąc pod uwagę powyższe, nie ma powodów, aby uznać, że rozwiązania projektowe zostały przez organ ocenione w sposób wadliwy. Niezrozumiały jest przy tym zarzut wadliwego zaprojektowania sieci, co miało się wiązać z podniesieniem poziomu sięgacza S2 ul. [...], przez właścicieli sąsiednich nieruchomości o około 70-90 cm, a w konsekwencji, jak uważa skarżący, z koniecznością przebudowy ogrodzenia, bramy wjazdowej oraz budynku gospodarczego oraz obniżeniem wartości nieruchomości i ograniczeniem możliwości jej wykorzystywania. Jak już wskazano do projektanta należało zastosowanie rozwiązań technicznych planowanej sieci, trudno też uznać, aby jej usytuowanie nie uwzględniało aktualnego poziomu drogi, skoro w jej pasie miała zostać zrealizowana. Jest też nie kwestionowane, że w sprawie podwyższenia poziomu odcinka sięgacza, co jak wynika z pisma Dyrektora Wydziału Środowiska Urzędu Miasta L. z dnia [...] sierpnia 2015r. , doprowadziło do zmiany stosunków wodnych na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich w tym w sposób szczególnie dotkliwy dla działki [...] będącą własnością skarżącego, nadal jest prowadzone postępowanie. Z powołanego pisma wynika, że droga w nowym kształcie odbiega znaczenie od przewidzianego w zatwierdzonej dokumentacji projektowej na budowę zjazdu do posesji przy ulicy [...] oraz powstały przesłanki do wydania w tej sprawie rozstrzygnięcia zobowiązującego sprawcę do przywrócenia stanu poprzedniego drogi. Tej właśnie kwestii dotyczy również powołane w skardze postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2015r. uznające za zasadne zażalenie skarżącego na bezczynności Prezydenta Miasta L.. Skarżący natomiast w piśmie z dnia [...] października 2020r. adresowanym do Prezydenta Miasta L. podał, że jego posesja została ponownie zalana przez wodę deszczową spływającą z sięgacza oraz sąsiednich posesji, co spowodowało szkody w postaci zalania oczyszczalni ścieków i studni chłonnej. Zauważyć jednak należy, że zmiana poziomu odcinka sięgacza, a w rezultacie do zalewania działki skarżącego. nie była, co jasne, konsekwencją budowy sieci kanalizacyjnej. Ponadto organ administracji architektoniczno- budowlanej, badając projekt budowlany celem oceny, czy istnieją warunki do jego zatwierdzenia, nie ma możliwości prowadzenia postępowania w zakresie zmiany stosunków wodnych czy wyrządzenia szkody w tym zakresie. Podobnie zresztą, nie ma takiej kompetencji organ nadzoru budowlanego. W wyroku z dnia 15 lutego 2018 r. II OSK 1869/17 opubl. w CBOSA ) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że procedura wskazana w treści art. 29 prawa wodnego z 2001 r. (obecnie w art. 234 ustawy prawo wodne z 20 lipca 2017 r. Dz. U z 2021r. poz. 2233 ) jest niezależna od procedur prawnobudowlanych, zawartych w przepisach prawa budowlanego. Wobec tego te zagadnienia mogą być przedmiotem wyłącznie odrębnego postępowania z art. 234 prawa wodnego, względnie przedmiotem roszczeń cywilnoprawnych, w zależności od stanu faktycznego. W orzecznictwie dopuszcza się wprawdzie również możliwość ingerencji organu nadzoru budowalnego, gdy roboty budowlane spowodowały zmianę stosunków wodnych na gruncie, w tym jednak przypadku jest oczywiste, że nie ma to miejsca, przede wszystkim dlatego, że jak już wskazano żadne roboty jeszcze nie zostały wykonane, po drugie zaś sam skarżący zmiany stosunków wodnych nie wiąże z planowaną inwestycją , ale z faktem podniesienia terenu działek sąsiednich, co jasno wynika z jego dotychczasowych czynności zmierzających do przywrócenia dotychczasowego poziomu odcinka sięgacza. Trudno też oczekiwać, aby inwestor, chcąc realizować inwestycję celu publicznego, jaką jest sieć kanalizacyjna, był zmuszony do jej wstrzymania do czasu zakończenie sprawy zmiany stosunków wodnych na gruncie, choć, jak zauważył skarżący, może wiązać się to z kosztami przełożenia urządzeń. W świetle powyższego nie można uznać, aby przekonujące były zastrzeżenia skarżącego, jakoby planowana inwestycja miała oddziaływać negatywnie na jego nieruchomość oraz miała nastąpić konieczność przebudowy ogrodzenia, ogrodzenia bramy wjazdowej oraz budynku gospodarczego. Prawdą jest, że według art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego, na który wskazuje w skardze, obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Taki niedookreślony zakres ochrony oznacza, że w każdym przypadku, w sposób zindywidualizowany należy ocenić, czy realizacja zamierzenia inwestycyjnego nie spowoduje naruszenia interesów osób trzecich, przy czym podkreślenia wymaga, że muszą to być interesy "uzasadnione". Jest to równoznaczne ze stwierdzeniem, że ochrona nie może mieć charakteru absolutnego. Wobec tego uzasadnione interesy osób trzecich należy oceniać w sposób obiektywny, kierując się przede wszystkim normami regulującymi proces inwestycyjny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane na sąsiedniej nieruchomości przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, w szczególności w zakresie zabudowy nieruchomości. Dodać też należy, że interes osób trzecich chroniony przepisem art. 5 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 tej ustawy, zgodnie z którym każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami ( tak NSA w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., II OSK 451/10 opubl. w CBOSA), co w sprawie zostało potwierdzone. Również na gruncie prawa cywilnego, w świetle art. 140 K.c. prawo własności nie ma absolutnego charakteru, gdyż granice wykonywania tego prawa wyznaczają ustawy i zasady współżycia społecznego. Potwierdza to właśnie art. 4 ustawy - Prawo budowlane, który odnosi się zarówno do właściciela nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, jak i inwestora. Z kolei sformułowany w art. 144 K.c. zakaz immisji wskazuje jedynie na obowiązek właściciela nieruchomości w powstrzymywaniu się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Skoro skarżący nie wykazał, aby planowana inwestycja miałaby wiązać się z koniecznością przebudowy ogrodzenia, bramy wjazdowej oraz budynku gospodarczego uzasadnione jest przekonanie, że art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane nie został naruszony i nie mógł stanowić podstawy odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z tych względów na podstawie at. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2029r. poz. 2325 ) skargę należało oddalić.