II SA/Lu 828/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wybudowania budynku mieszkalno - usługowego p o s t a n a w i a przyznać E. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...]złotych brutto i zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 39 m2. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej wynoszą [...] złotych, bez wydatków na jej leki. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżąca nadesłała zaświadczenie o wysokości zarobków, z którego wynika, że wynoszą one [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej wynoszą [...] złotych, gdy jej realne miesięczne dochody wynoszą [...] złotych netto. Zatem, mając również na uwadze to, że kwota wydatków nie obejmuje miesięcznych kosztów zakupu leków dla skarżącej, przyjąć należy, iż stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej pochłaniają całość jej miesięcznych dochodów netto jak i mogą przewyższać dochody skarżącej. W takiej sytuacji zobowiązanie skarżącej do ponoszenia jakichkolwiek kosztów postępowania uniemożliw jej pokrycie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi, co zasadnym czyni przyznanie jej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.