II SA/Lu 835/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła ona tym, że jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] złotych oraz alimentów w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca oświadczyła również, że na zasadzie użyczenia zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 oraz, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki, o której stanowi cytowany przepis wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości obciążeń finansowych, które może być zobowiązana ponieść w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 146/08 – Legalis). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że poniesienie przez stronę skarżącą wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Porównanie bowiem dochodu strony skarżącej do wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata, które w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wskazuje, że strona skarżąca nie ma realnych możliwości uiszczenia minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania jej w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.