II SA/Lu 854/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a przyznać L.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący L.J. w piśmie z dnia 24 września 2007 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data na prezentacie) skarżący złożyła wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy datowany na dzień 22 października 2007 r. podtrzymując wniosek zgłoszony w piśmie z dnia 24 września 2007 r. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania skarżącego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 października 2007 r. oraz zachowujących, jak wynika z pisma skarżącego z dnia 24 września 2007 r. aktualność informacji uzyskanych podczas toczącego się już w sprawie niniejszej uprzednio postępowania o przyznanie skarżącemu prawa pomocy wynika, że: prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną; skarżący jak i jego żona nie posiadają stałego zatrudnienia i nie pobierają żadnych zasiłków zaś środki niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania skarżący uzyskuje podejmując się prac dorywczych, polegających na drobnych naprawach samochodów to jest wymianie wycieraczek, naprawie kół, pomocy w uruchamianiu samochodu, z czego jego miesięczny zarobek wynosi [...] złotych (pismo skarżącego z dnia 12 marca 2007 r. – k. 44). Skarżący wraz z żona zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, która nie przynosi żadnego dochodu (pismo skarżącego z dnia 12 marca 2007 r. – k. 44). Skarżący oświadczył, że sytuacja materialna jego i jego żony często nie pozwala im na poniesienie opłat za mieszkanie, energię elektryczną i gaz. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że bez uszczerbku w koniecznych dla siebie i żony kosztach utrzymania nie jest w stanie uiścić minimalnej stawki wynagrodzenia adwokata. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych. Po uiszczeniu przez skarżącego minimalnego wynagrodzenia adwokata w kwocie brutto do dyspozycji jego i jego żony na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania pozostałaby kwota [...] złotych. Na gruncie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2006 r. Nr 135, poz. 950) przyjmuje się, że kwota przypadająca na osobę w rodzinie zapewniająca w stopniu minimalnym pokrycie koniecznych kosztów utrzymania wynosi 351 złotych. Skoro kwota, która pozostałaby do dyspozycji skarżącego i jego żony na pokrycie koniecznych dla nich kosztów utrzymania po uiszczeniu kwoty brutto minimalnego wynagrodzenia adwokata byłaby niższa od kwoty z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej przyjąć należy, że opłacenie wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w koniecznych skarżącemu i jego żonie kosztach utrzymania, niezależnie od wysokości tych kosztów. Ocena ta jest tym bardziej zasadna, gdy wziąć pod uwagę, że skarżącego jego żonę często nie stać na poniesienie opłat za mieszkanie, energię elektryczną i gaz. Z tych powodów referendarz sądowy przyznał wnioskującemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa i art. 246 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.