II SA/Lu 855/15
PostanowienieWSA w Lublinie2016-01-12
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, utrzymująca się z renty i świadczenia na wnuka, ponosząca koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego, które nie obejmują kosztów wyżywienia i zakupu ubrań dla dziecka, może zostać uznana za osobę, której należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Skarżąca, której miesięczne dochody gospodarstwa domowego, po odliczeniu kosztów utrzymania koniecznego (nieobejmujących wyżywienia i zakupu ubrań dla dziecka), pozostawiają kwotę niewystarczającą na pokrycie tych podstawowych potrzeb, może zostać uznana za osobę, której należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. W takiej sytuacji, mimo posiadania pewnych dochodów, nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego.Stan faktyczny
Skarżąca Z. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty i świadczenia na wnuka, prowadząc wspólne gospodarstwo domowe. Deklaruje, że miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego, nieobejmujące wyżywienia i zakupu ubrań dla dziecka, wynoszą określoną kwotę, a pozostałe środki nie wystarczają na pokrycie tych podstawowych potrzeb.Rozstrzygnięcie
Przyznano Z. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego wystąpiono do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu p o s t a n a w i a przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w L..
Skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnim wnukiem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni 180 m2 i utrzymuje się z renty
w kwocie [...]złotych netto oraz świadczenia wnuka w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącej nie obejmujące kosztów wyżywienia oraz zakupu ubrań dla dziecka wynoszą [...] złotych. Skarżąca podkreśliła, że ze względu na wydatki ponoszone na wnuka często dochody nie wystarczają na poniesienie kosztów utrzymania koniecznego.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Na wstępie należy wyjaśnić, że mimo pouczenia zawartego w wezwaniu z dnia
7 grudnia 2015 r. referendarz sądowy przyjął, że skarżąca w istocie wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
i ustanowienie adwokata. Zgodnie z punktem 3 pouczenia zawartego na druku PPF, gdy w rubrykach występuje znak "*" niepotrzebną treść należy skreślić. W punkcie 4.1 skarżąca nie skreśliła żądania zwolnienia od kosztów sądowych i częściowego zwolnienia od kosztów sądowych zaś w punkcie 4.2 żądania ustanowienia adwokata. Zakres braku skreśleń w wyżej wymienionych punktach druku PPF w ocenie referendarz sądowy decyduje o tym, że intencją skarżącej jest przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA
w L. z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą
z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Porównanie wysokości dochodów gospodarstwa domowego skarżącej do wysokości wydatków nie obejmujących kosztów wyżywienia oraz zakupu ubrań dla dziecka uprawdopodobnia oświadczenie skarżącej, iż dochody jej gospodarstwa domowego niejednokrotnie nie wystarczają na poniesienie kosztów utrzymania koniecznego. Na koszty wyżywienia oraz zakupu ubrań dla dziecka skarżącej pozostaje bowiem miesięcznie kwota [...]złotych netto. Ta zaś w ocenie referendarza sądowego nie jest w stanie zapewnić pokrycia miesięcznych wydatków związanych z wyżywieniem dwuosobowej rodziny nie wspominając o pokryciu wydatków związanych z zakupem odzieży dla dziecka.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło