II SA/Lu 856/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków; postanawia: przyznać adwokatowi [...] wynagrodzenie w łącznej kwocie 150,15 zł (sto pięćdziesiąt złotych 15/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, na którą składa się: należna opłata tytułem wynagrodzenia w wysokości 146,40 zł, w tym podatek od towarów i usług w wysokość 26,40 zł oraz kwota 3,75 zł tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. /k. 13/ przyznano skarżącej T.W> prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony adwokat [...], któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa /k. 37/. W dniu 4 maja 2009 r. do sądu wpłynął złożony osobiście przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii z dnia 4 maja 2009 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2009 r. Sygn. akt II SA/Lu 856/08) oraz o przyznanie zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków (kosztów korespondencji) poniesionych w tym postępowaniu w wysokości 3,75 zł. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Do niniejszego wniosku dołączono również pocztowe potwierdzenie z dnia 4 maja 2009 r. dot. nadania ww. opinii do strony. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie o przepisu § 18 ust. 1 pkt. 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta według tego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata (stawka minimalna), który prowadził już tę sprawę w I instancji, czyli tak jak w przedmiotowej sprawie wynosi 120 zł. Wynagrodzenie to powinno być powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 146,40 zł /120 zł + 26,40 zł podatku od towarów i usług/, która winna być jeszcze powiększona o kwotę 3,75 zł tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków adwokata z uwagi na poniesione koszty korespondencji. Zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków adwokata znajduje oparcie w treści § 19 pkt. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji. Art. 210. § 1.