II SA/Lu 875/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej wymierzenia kary za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew; w zakresie zażalenia skarżącego na wezwanie z dnia 20 listopada 2006 r. do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 października 2006 r. K. P.wezwany został pismem z dnia 20 listopada 2007 r. do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe wezwanie z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. W myśl art. 194 § 1 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Ponadto, w myśl art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Skoro zatem żaden przepis powołanej ustawy nie dopuszcza wniesienia zażalenia na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wskazać należy, iż nawet, gdyby przyjąć, że zażalenie skarżącego dotyczy zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 30 października 2006 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, to również należałoby je odrzucić jako niedopuszczalne. Na zarządzenie to skarżący złożył bowiem w dniu 17 listopada 2006 r. zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2007 r., wskutek czego zarządzenie z dnia 30 października 2006 r. stało się prawomocne. Zgodnie z treścią art. 168 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a., zarządzenie przewodniczącego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Sytuacja braku środka odwoławczego ma miejsce wówczas, gdy wniesiony od zarządzenia środek odwoławczy nie doprowadził do wzruszenia tego zarządzenia. Oddalenie przez Sąd drugiej instancji zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 października 2006 r. wyczerpało tok postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż zaskarżone zarządzenie stało się prawomocne z chwilą negatywnego rozstrzygnięcia w odniesieniu do wniesionego środka odwoławczego. W związku z powyższym, zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 30 października 2006 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.