II SA/Lu 875/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej wymierzenia kary za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew; w zakresie zażalenia skarżącego na wezwanie z dnia 20 listopada 2006 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 października 2006 r. K. P.wezwany został pismem z dnia 20 listopada 2007 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 19 września 2006 r. poprzez nadesłanie 7 egzemplarzy odpisów skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe wezwanie z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. W myśl art. 194 § 1 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Żaden przepis powołanej ustawy nie dopuszcza wniesienia zażalenia na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać należy, iż nawet, gdyby przyjąć, że zażalenie skarżącego dotyczy zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 30 października 2006 r. w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, to również należałoby je odrzucić jako niedopuszczalne. Na zarządzenie to skarżący złożył bowiem w dniu 17 listopada 2006 r. zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2006 r. Zażalenie skarżącego na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 21 września 2007 r., wskutek czego postanowienie z dnia 13 grudnia 2006 r. stało się prawomocne. Zgodnie z treścią art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Sytuacja braku środka odwoławczego ma miejsce wówczas, gdy wniesiony od danego orzeczenia środek odwoławczy nie doprowadził do wzruszenia tego orzeczenia. Oddalenie przez Sąd drugiej instancji zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 13 grudnia 2006 r. wyczerpało tok postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż zaskarżone postanowienie stało się prawomocne z chwilą negatywnego rozstrzygnięcia w odniesieniu do wniesionego środka odwoławczego. W związku z powyższym, zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.