II SA/Lu 875/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie szkód wyrządzonych na budynkach p o s t a n a w i a przyznać B. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej złożonego na druku PPF referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty inwalidzkiej własnej w kwocie [...] złotych netto i renty inwalidzkiej męża w kwocie [...] złotych netto. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na ogrzewanie – [...] złotych miesięcznie w okresie zimowym, leki – [...] złotych i czynsz – [...] złotych. Pozostałe środki finansowe przeznaczane są na wyżywienie. Wniosek o ustanowienie radcy prawnego strona skarżąca uzasadnił słabym wzrokiem. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Po poniesieniu wykazanych przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego na wyżywienie jej oraz jej męża pozostaje miesięcznie kwota 301 złotych. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu wykazanych kosztów utrzymaniu koniecznego oraz tego, iż kwota pozostająca po ich poniesieniu służy wyżywieniu dwu osób prowadzi do wniosku, że poniesienie przez stronę skarżącą któregokolwiek z kosztów postępowania może mieć miejsce jedynie poprzez przeznaczenie na ten cel środków finansowych służących pokryciu stałych miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. To zaś spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. W ocenie referendarza sądowego skoro poniesienie któregokolwiek z kosztów postępowania w części lub w całości skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej męża to przyjąć należy, że strona skarżąca nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.