II SA/Lu 888/12

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. O. M. z dnia 3 lutego 2015 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odmówić adwokatowi E. O. M. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla strony adwokata E. O. M. Pełnomocnik strony w dniu 25 marca 2013 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2013 r. oddalającego skargę strony. Pismem z dnia 5 sierpnia 2014 r., złożonym w sądzie w dniu 19 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym z uwzględnieniem podatku VAT oraz udokumentowanych wydatków. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi strony tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej łącznie kwotę 151,80 zł, w tym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 zł oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w kwocie 4,20 zł. Postanowienie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 6 września 2014 r. i nie zostało przez pełnomocnika zaskarżone. Wobec powyższego w dniu 15 września 2014 r. postanowienie przekazano do działu księgowości celem wypłaty przyznanych pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (pismo Przewodniczącego Wydziału II WSA w Lublinie z dnia 15 września 2014 r.). W dniu 3 lutego 2015 r. do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony, w którym ponownie wnosi o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem w tej sprawie skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Wniosek pełnomocnika strony z dnia 3 lutego 2015 r. nie może zostać uwzględniony z niżej przytoczonych powodów: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi 120 złotych netto. Wynagrodzenie to powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). W przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi strony przyznano już wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie w tej sprawie skargi kasacyjnej oraz zwrot poniesionych wydatków w kwocie określonej wyżej powołanymi przepisami, co wynika z postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2014 r. Brak jest zatem podstaw prawnych do przyznania pełnomocnikowi po raz drugi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za tą samą czynność. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.