II SA/Lu 890/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...], nr [...], na mocy której ustalono jednorazową opłatę w wysokości[...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działki nr ewid. [...] o pow. [...] ha, położonej w Ł. przy ul. M. – na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którą to opłatą obciążeni zostali współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości w następujących częściach: - E. P. w 4/8 części, tj. w kwocie [...] zł, - E. J. w 1/4 części, tj. w kwocie [...] zł, - M. T. w 1/4 części, tj. w kwocie [...] zł. Na powyższą decyzję ostateczną E. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżone rozstrzygnięcie, skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie jego wykonania, kierując go - w pierwszej kolejności - do organu administracji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w razie nieuwzględnienia tego żądania przez organ - do Sądu na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnił, że zdecydował się na sprzedaż ww. nieruchomości ze względu na trudną sytuację materialną jego rodziny. Skarżący wraz z żoną utrzymują się bowiem z emerytury, przy czym wraz z nimi zamieszkuje ich pełnoletni syn z żoną i dwójką dzieci, który będąc bezrobotnym nie jest w stanie utrzymać własnej rodziny. Konieczność zapłaty kwoty ustalonej zaskarżoną decyzją pozbawi skarżącego na długi czas środków finansowych niezbędnych dla podjęcia przez jego syna własnej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika jednak, że nie został on przez ten organ uwzględniony, albowiem postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., nr [...] Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 148 akt adm.). W tej sytuacji aktualnym pozostaje rozpoznanie przedmiotowego wniosku przez Sąd. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Należy podkreślić, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że rozpoznawany wniosek uzasadniony został jedynie lakonicznym wyjaśnieniem, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, sprowadzające się w przypadku skarżącego do uiszczenia kwoty [...] zł tytułem jednorazowej opłaty planistycznej, pozbawi "na długi czas" bezrobotnego syna skarżącego możliwości podjęcia działalności zarobkowej. Twierdzenie to nie zostało jednak poparte żadną dokumentacją potwierdzającą, że syn skarżącego rzeczywiście jest osobą bezrobotną oraz, że podjął on działania w celu rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej, a ww. środki finansowe, które mógłby uzyskać od swojego ojca, są mu w tym celu niezbędne. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że obowiązek uiszczenia przez skarżącego przedmiotowej kwoty i związany z tym brak możliwości przekazania jej synowi istotnie wstrzyma możliwość podjęcia przez syna skarżącego działalności gospodarczej, to i tak nie zostało wykazane, w jaki sposób okoliczność ta mogłaby wywołać po stronie samego skarżącego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, ani też na czym dokładnie zagrożenia te miałyby polegać. W tej sytuacji twierdzenie skarżącego, jakoby wykonanie zaskarżonej decyzji miało wywołać znaczą szkodę i trudne do odwrócenia skutki, uznać należy za nieuprawdopodobnione. Ponadto, niezależnie od oceny uzasadnienia rozpoznawanego wniosku, zdaniem Sądu nie sposób przyjąć, by uiszczenie przez skarżącego ustalonej dla niego kwoty opłaty planistycznej mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki, skoro należność ta, w sytuacji wydania korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, podlegać będzie zwrotowi, co z kolei będzie prowadzić do bezpośredniego przywrócenia stanu poprzedniego. Z kolei o braku zagrożenia w postaci znacznej szkody świadczyć może fakt, iż skarżący na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązany został do uiszczenia kwoty [..] zł, a – jak wynika z akt sprawy – w wyniku sprzedaży w dniu 20 grudnia 2012 r. nieruchomości, której dotyczy ta opłata, uzyskał kwotę [...] zł (akt notarialny z dnia [...]., Rep. A Nr [...] – k. 1-4 akt adm.), przy czym wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wykazał, by obecnie już nie dysponował środkami pochodzącymi z tej transakcji. Podkreślić również należy, że nie można uznać za okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, samego obowiązku zapłaty określonego zobowiązania. Zapłata należności budżetowej nie może być bowiem sama przez się utożsamiana ze szkodą. Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.