II SA/Lu 896/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. P. i M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. P. i M.P. wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...] r., Nr [...] ustalającego opłatę legalizacyjną w wysokości 50 000 zł. tytułem nielegalnego nadbudowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków za wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymania ich wykonania (...). W rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przez uiszczenie ustalonej opłaty legalizacyjnej mogłoby wyrządzić skarżącym znaczną szkodę, jeśli wziąć pod uwagę wysokość opłaty oraz trudną sytuację materialną skarżących. Nadto w przypadku nie uiszczenia tej opłaty oraz nie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, organ administracji uprawniony jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, co oznacza, że zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OZ 755/05, opubl. Legalis). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.